Abdurrahman bin Abi Bakar

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Abdul-Rahman ibn Abi Bakr (meninggal dunia 666[1][2]) merupakan anak sulung daripada Abu Bakar, khalifah yang pertama. Ibunya Um Ruman bint Amir ibn Uwaymir ibn Zuhal ibn Dahman dan dia adalah abang kandung Aisyah. Beliau dan tiga anak yang lain daripada Abu Bakr iaitu Abdullah, Aisyah dan Asma dilahirkan antara tahun 595 Masihi hingga 609 Masihi.[3] Dikatakan bahawa beliau mempunyai rasa lucu yang baik.

Tidak seperti ahli keluarga yang lain, termasuk bapanya Abu Bakar dan adik perempuannya Aisyah, beliau tidak memeluk Islam sehingga Perjanjian Hudaibiyah pada tahun 628 Masihi.[4]

Empat generasi keluarga Abdul-Rahman mempunyai kelebihan sebagai sahabat Nabi Muhammad S.A.W iaitu Abdul-Rahman sendiri, bapanya Abu Bakr 'As-Siddiq', datuknya Uthman Abu Quhafa dan anaknya Abu Atiq Muhammad. Adalah dipercayai bahawa tiada keluarga lain yang mempunyai penghormatan ini.[3]

Penyertaan dalam pertempuran[sunting | sunting sumber]

Ketika masih bukan Islam, Abdul-Rahman berperang bersama sebelah pihak Quraisy dalam peperangan Badar dan Uhud.

Dalam Perang Badar, beliau mempunyai peluang untuk membunuh bapanya, Abu Bakar, tetapi dia berpaling ke arah lain. Beberapa tahun kemudian, selepas menjadi Muslim, beliau memberitahu bapanya mengenai hal ini. Abu Bakar menjawab:: "Jika saya mempunyai peluang itu, saya tidak akan melepaskan kamu."[5]

Dalam Perang Uhud sebelum mula bertarung, dia tampil ke hadapan dan mengemukakan cabaran untuk bertarung. Abu Bakar menyahut cabaran itu, tetapi Nabi Muhammad S.A.W menghalangnya dan berkata, "simpan pedang anda, dan marilah kita terus beroleh keuntungan dengan nasihat-nasihat bijak anda."[6]

Selepas menjadi seorang Muslim, Abdul-Rahman mengambil bahagian dalam semua peperangan yang diikuti oleh umat Islam dan memperoleh kemasyhuran sebagai pahlawan garang, terutama dalam penaklukan Muslim di Syria. Beliau adalah salah satu daripada juara Mubarizun dan bertarung satu lawan satu dalam pertempuran untuk tentera Islam. Unit mubarizun daripada tentera Rasyidin terdiri daripada pahlawan elit yang merupakan juara pemain pedang, penombak dan pemanah. Di medan perang, peranannya adalah untuk melemahkan semangat musuh sebelum permulaan pertempuran dengan membunuh juara mereka dalam pertarungan satu lawan satu.

Dalam Pertempuran Yamamah dia membunuh Muhakkam al-Yamama, Jeneral yang mengepalai tentera Musailamah.

Dalam Perang Yarmouk, yang Ketua Panglima tentera Byzantine memilih lima pahlawan daripada pihak Byzantine, dan mereka mencabar umat Islam untuk bertarung. Abdul-Rahman yang menyahut cabaran itu. Puluhan pertarungan telah berlaku di dataran Yarmouk. Abdul-Rahman membunuh semua daripada mereka satu demi satu.[7]

Dalam Pertempuran Basrah di Syria, beliau memasuki kota Basrah melalui laluan bawah tanah dan kemudian meluru ke arah pintu gerbang untuk dibuka supaya pasukan utama tentera Islam dapat memasuki.[8]

Kekhalifahan Muawiyah[sunting | sunting sumber]

Abdul-Rahman menentang Muawiyah I melantik anaknya Yazid sebagai pengganti kepada kedudukan khalifah. Apabila Marwan ibn al-Hakam mengumumkan berita ini kepada rakyat Madinah, dia cuba untuk memberikan kesahihannya dengan mengatakan bahawa ia adalah cara/adat (Sunnah) Abu Bakar dan Umar. Abdul-Rahman membantah hujah ini, berkata ia adalah adat Byzantine dan Parsi, bukan jalan Abu Bakar dan bukan Umar, dan bahawa tidak Abu Bakar atau Umar telah melantik keturunan sendiri sebagai penggantinya. Marwan cuba untuk menangkap Abdul-Rahman, tetapi beliau melarikan diri berlindung di rumah adik perempuannya Aisyah. Marwan kemudian cuba untuk memfitnah Abdul-Rahman dengan memetik Quran 46:17 dan secara palsu mendakwa bahawa ia diturunkan kerana Abdul-Rahman sendiri. [9]

Beliau meninggal dunia pada 666 Masihi.[1][2] Beliau telah dikebumikan di Makkah.[10]

Abdul-Rahman adalah moyang bagi banyak keluarga Albakri Al-Siddiqi: Al Atiqi ditemui di Kuwait, Arab Saudi, Yaman, Iraq, dan keluarga Siddiqui dan Quraishi di Asia Tengah dan Selatan. Di tanduk Afrika, mereka dikenali sebagai keluarga Sheekhaal atau Fiqi Umari di Somalia, Habsyah dan Kenya.[11]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b The Succession to Muhammad: A Study of the Early Caliphate By Wilferd Madelung. Page 340.
  2. ^ a b Encyclopaedic ethnography of Middle-East and Central Asia: A-I, Volume 1 edited by R. Khanam. Page 543
  3. ^ a b SIDIQ-I-AKBAR HAZRAT ABU BAKR by PROF. MASUD-UL-HASAN Printed and published by A. Salam, Ferozsons Ltd 60, Shahrah-e-Quaid-e-Azam, Lahore OCLC 3478821
  4. ^ SIDIQ-I-AKBAR HAZRAT ABU BAKR by PROF. MASUD-UL-HASAN Printed and Published by A. Salam, Ferozsons Ltd 60, Shahrah-e-Quaid-e-Azam, Lahore OCLC 3478821
  5. ^ As-Suyuti, Tarikh al-Khulafa. Translated by Jarrett, H. S. (1881). The History of the Caliphs, p. 35. Calcutta: Asiatic Society.
  6. ^ SIDIQ-I-AKBAR HAZRAT ABU BAKR by PROF. MASUD-UL-HASAN Printed and Published by A. Salam Ferozsons Ltd 60, Shahrah-e-Quaid-e-Azam, Lahore OCLC 3478821
  7. ^ HADRAT 'UMAR FAROOQ By PROF. MASUD-UL-HASAN Published by ASHFAQ MIRZA, MANAGING DIRECTOR, Islamic Publications Ltd 13-E, Shah Alam Market, Lahore, Pakistan Published by SYED AFZAL-UL-HAQ QUDDUSI, Quddusi Printers, Nasir Park, Bilal Gunj, Lahore, Pakistan
  8. ^ SIDIQ-I-AKBAR HAZRAT ABU BAKR By PROF. MASUD-UL-HASAN OCLC 3478821
  9. ^ http://quran.al-islam.com/Tafseer/DispTafsser.asp?l=arb&taf=KATHEER&nType=1&nSora=46&nAya=17
  10. ^ SIDIQ-I-AKBAR HAZRAT ABU BAKR By PROF. MASUD-UL-HASAN Printed and Published by A. Salam, Ferozsons Ltd 60, Shahrah-e-Quaid-e-Azam, Lahore, Pakistan OCLC 3478821
  11. ^ Wikipaedia SiddiquiSheekhaal