Empayar Bulgaria Kedua

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Empayar Bulgaria Kedua
ц︢рьство блъгарское
Второ българско царство
Empayar
Monogram on the silver eagle from the Voznesenka treasure.png
 
Byzantine imperial flag, 14th century, square.svg
1185–1396 Ottoman flag.svg
Bendera Jata Imperial
Bulgaria di bawah Ivan Asen II
Ibu negara Tarnovo
(1185 –1393)
Vidin dan Nikopol
(1393–1396)
Bahasa Bulgaria Tengah
Agama Kristian Ortodoks, Bogomilisme (diharamkan)
Kerajaan Monarki
Tsar (Maharaja)
 •  1185–1190 Peter IV (pertama)
 •  1396 Constantine II (akhir)
Era sejarah Zaman Pertengahan
 •  Diasaskan semula 1185
 •  Jatuh di bawah pemerintahan Uthmaniyyah 1396
Luas
 •  1205[1] 248,000 km² (95,753 sq mi)
 •  1241[1] 477,000 km² (184,171 sq mi)
 •  1350[1] 137,000 km² (52,896 sq mi)
Hari ini sebahagian daripada

Empayar Bulgaria Kedua (Bahasa Bulgaria: Второ българско царство, Vtorо Bălgarskо Tsartsvo) adalah sebuah negara Bulgaria pada Zaman Pertengahan yang wujud antara tahun 1185 sehingga 1396.[2] Ia merupakan negara penerus kepada Empayar Bulgaria Pertama, dan mencapai kemuncak kuasanya semasa di bawah pemerintahan Tsar Kaloyan dan Ivan Asen II sebelum secara perlahan-lahan ditakluk oleh Uthmaniyyah pada akhir kurun ke-14 dan awal kurun ke-15. Ia kemudian digantikan oleh Prinsipaliti Bulgaria dan kemudian Kerajaan Beraja Bulgaria pada tahun 1878.[3][4]

Sehingga tahun 1256, Empayar Bulgaria Kedua merupakan kuasa dominan di rantau Balkan, yang mana berjaya mengalahkan Empayar Byzantine dalam beberapa pertempuran penting. Pada tahun 1205, Maharaja Kaloyan mengalahkan Empayar Latin yang baru diasaskan dalam Pertempuran Adrianople. Anak saudara beliau, Ivan Asen II mengalahkan Despotate Epiros dan menjadikan Bulgaria sebuah kuasa wilayah sekali lagi. Semasa zaman pemerintahan beliau, wilayah Bulgaria meluas daripada Adriatik ke Laut Hitam dan ekonomi yang makmur. Bagaimanapun pada akhir kurun ke-13, kekuatan empayar ini mula jatuh di sebabkan serbuan berterusan oleh Mongol, Byzantines, Hungary, dan Serbia, selain kekacauan dan pemberontakan dalam negara. Kurun ke-14 menyaksikan kestabilan dan pemulihan sementara, serta kemuncak feudalisme Balkan sebagai pusat kekuasaan mula hilang di kebanyakan wilayah. Bulgaria kemudian dibahagikan kepada tiga bahagian menjelang permulaan serangan Uthmaniyyah.

Meskipun dipengaruhi kuat oleh Byzantine, para artis dan arkitek Bulgaria mencipta gaya mereka tersendiri. Pada kurun ke-14, di mana zaman ini dikenali sebagai Zaman Emas Kebudayaan Bulgaria Kedua, kesusasteraan dan kesenian berkembang pesat.[5] Ibu negara, Tarnovo, yang mana dianggap sebagai sebuah "Constantinople Baru", menjadi hub kebudayaan utama dan pusat dunia Ortodoks Timur untuk orang Bulgaria sezamannya.[6] Selepas penaklukan oleh Uthmaniyyah, ramai sarjanawan dan alim Bulgaria berhijrah ke prinsipaliti Serbia, Wallachia, Moldavia, dan Rusia, di mana mereka memperkenalkan budaya, buku dan idea hesychastik Bulgaria.[7]

Petikan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b c Kamburova, Violeta (1992). Atlas "History of Bulgaria". Sofia: Bulgarian Academy of Sciences. pp. 18, 20, 23. 
  2. ^ Тютюнджиев, Иван; Пламен Павлов (1992). Българската държава и османската експанзия 1369–1422 (dalam bahasa Bulgarian). Велико Търново. 
  3. ^ http://promacedonia.org/en/sr/
  4. ^ http://promacedonia.org/vz1a/index.html
  5. ^ Kǎnev, Petǎr (2002). "Religion in Bulgaria after 1989". South-East Europe Review (1): 81. 
  6. ^ Obolensky, p. 246
  7. ^ Kazhdan 1991, halaman 334, 337

Sumber[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  • Андреев (Andreev), Йордан (Jordan); Лалков (Lalkov), Милчо (Milcho) (1996). Българските ханове и царе (The Bulgarian Khans and Tsars) (dalam bahasa Bulgarian). Велико Търново (Veliko Tarnovo): Абагар (Abagar). ISBN 954-427-216-X. 
  • Ангелов (Angelov), Димитър (Dimitar); Божилов (Bozhilov), Иван (Ivan); Ваклинов (Vaklinov), Станчо (Stancho); Гюзелев (Gyuzelev), Васил (Vasil); Куев (Kuev), Кую (kuyu); Петров (Petrov), Петър (Petar); Примов (Primov), Борислав (Borislav); Тъпкова (Tapkova), Василка (Vasilka); Цанокова (Tsankova), Геновева (Genoveva) (1981). История на България. Том II. Първа българска държава [History of Bulgaria. Volume II. First Bulgarian State] (dalam bahasa Bulgarian). и колектив. София (Sofia): Издателство на БАН (Bulgarian Academy of Sciences Press). 
  • Ангелов (Angelov), Димитър (Dimitar) (1950). По въпроса за стопанския облик на българските земи през XI–XII век (On the Issue about the Economic Outlook of the Bulgarian Lands during the XI–XII centuries) (dalam bahasa Bulgarian). ИП (IP). 
  • Bogdan, Ioan (1966). Contribuţii la istoriografia bulgară şi sârbă în Scrieri alese (Contributions from the Bulgarian and Serbian Historiography in Selected Writings) (dalam bahasa Romanian). Bucharest: Anubis. 
  • Бакалов (Bakalov), Георги (Georgi); Ангелов (Angelov), Петър (Petar); Павлов (Pavlov), Пламен (Plamen); Коев (Koev), Тотю (Totyu); Александров (Aleksandrov), Емил (Emil) (2003). История на българите от древността до края на XVI век (History of the Bulgarians from Antiquity to the end of the XVI century) (dalam bahasa Bulgarian). и колектив. София (Sofia): Знание (Znanie). ISBN 954-621-186-9. 
  • Божилов (Bozhilov), Иван (Ivan) (1994). Фамилията на Асеневци (1186–1460). Генеалогия и просопография (The Family of the Asens (1186–1460). Genealogy and Prosopography) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia): Издателство на БАН (Bulgarian Academy of Sciences Press). ISBN 954-430-264-6. 
  • Божилов (Bozhilov), Иван (Ivan); Гюзелев (Gyuzelev), Васил (Vasil) (1999). История на средновековна България VII–XIV век (History of Medieval Bulgaria VII–XIV centuries) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia): Анубис (Anubis). ISBN 954-426-204-0. 
  • Cox, Eugene L. (1987). The Green Count of Savoy: Amadeus VI and Transalpine Savoy in the Fourteenth Century. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. 
  • Дочев (Dochev), Константин (Konstantin) (1992). Монети и парично обръщение в Търново (XII–XIV век) (Coins and Monetary Circulation in Tarnovo (XII–XIV centuries)) (dalam bahasa Bulgarian). Велико Търново (Veliko Tarnovo). 
  • Дуйчев (Duychev), Иван (Ivan) (1972). Българско средновековие (Bulgarian Middle Ages) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia): Наука и Изкуство (Nauka i Izkustvo). 
  • Fine, J. (1987). The Late Medieval Balkans, A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. ISBN 0-472-10079-3. 
  • Георгиева (Georgieva), Цветана (Tsvetana); Генчев (Genchev), Николай (Nikolay) (1999). История на България XV–XIX век (History of Bulgaria XV–XIX centuries) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia): Анубис (Anubis). ISBN 954-426-205-9. 
  • Kazhdan, A.; collective (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. New York, Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8. 
  • Коледаров (Koledarov), Петър (Petar) (1989). Политическа география на средновековната Българска държава, част 2 (1185–1396) (Political Geography of the Medieval Bulgarian State, Part II. From 1185 to 1396) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia): Издателство на БАН (Bulgarian Academy of Sciences Press). 
  • Колектив (Collective) (1965). Латински извори за българската история (ГИБИ), том III (Latin Sources for Bulgarian History (LIBI), volume III) (dalam bahasa Bulgarian and Latin). София (Sofia): Издателство на БАН (Bulgarian Academy of Sciences Press). 
  • Колектив (Collective) (1981). Латински извори за българската история (ГИБИ), том IV (Latin Sources for Bulgarian History (LIBI), volume IV) (dalam bahasa Bulgarian and Latin). София (Sofia): Издателство на БАН (Bulgarian Academy of Sciences Press). 
  • Лишев (Lishev), Страшимир (Strashimir) (1970). Българският средновековен град (The Medieval Bulgarian City) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia): Издателство на БАН (Bulgarian Academy of Sciences Press). 
  • Иречек (Jireček), Константин (Konstantin) (1978). "XXIII Завладяване на България от турците (Conquest of Bulgaria by the Turks)". Dalam Петър Петров (Petar Petrov). История на българите с поправки и добавки от самия автор (History of the Bulgarians with corrections and additions by the author) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia): Издателство Наука и изкуство. 
  • Николова (Nikolova), Бистра (Bistra) (2002). Православните църкви през Българското средновековие IX–XIV в. (The Orthodox churches during the Bulgarian Middle Ages 9th–14th century) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia): Академично издателство "Марин Дринов" (Academic press "Marin Drinov"). ISBN 954-430-762-1. 
  • Obolensky, D. (1971). The Byzantine Commonwealth: Eastern Europe, 500–1453. New York, Washington: Praeger Publishers. ISBN 0-19-504652-8. 
  • Павлов (Pavlov), Пламен (Plamen) (2008). Българското средновековие. Познато и непознато (The Bulgarian Middle Ages. Known and Unknown) (dalam bahasa Bulgarian). Велико Търново (Veliko Tarnovo): Абагар (Abagar). ISBN 978-954-427-796-3. 
  • Петров (Petrov), П. (P.); Гюзелев (Gyuzelev), Васил (Vasil) (1978). Христоматия по история на България. Том 2. Същинско средновековие XII–XIV век (Reader on the History of Bulgaria. Volume 2. High Middle Ages XII–XIV centuries) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia): Издателство Наука и изкуство. 
  • Радушев (Radushev), Ангел (Angel); Жеков (Zhekov), Господин (Gospodin) (1999). Каталог на българските средновековни монети IX–XV век (Catalogue of the Medieval Bulgarian coins IX–XV centuries) (dalam bahasa Bulgarian). Агато (Anubis). ISBN 954-8761-45-9. 
  • Цончева (Tsoncheva), М. (M.) (1974). Търновска книжовна школа. 1371–1971 (Tarnovo Literary School. 1371–1971) (dalam bahasa Bulgarian). София (Sofia). 
  • Vásáry, I. (2005). Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185–1365. New York: Cambridge University Press. ISBN 9780521837569. 
  • Златарски (Zlatarski), Васил (Vasil) (1972) [1940]. История на българската държава през Средните векове. Том III. Второ българско царство. България при Асеневци (1185–1280). (History of the Bulgarian state in the Middle Ages. Volume III. Second Bulgarian Empire. Bulgaria under the Asen Dynasty (1185–1280)) (dalam bahasa Bulgarian) (edisi 2). София (Sofia): Наука и изкуство (Nauka i izkustvo). 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Templat:Bulgarian Empire