Philip Warren Anderson

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Philip Warren Anderson (lahir 13 Disember 1923) ialah ahli fizik teori Amerika dan pemenang Hadiah Nobel. Anderson telah memberi sumbangan kepada teori-teori penyetempatan, antiferomagnetism, pemecahan simetri (termasuk kertas pada tahun 1962 membincangkan pemecahan simetri dalam fizik zarah, yang membawa kepada pembangunan Model Standard sekitar 10 tahun kemudian), dan superkonduktiviti suhu tinggi, dan kepada falsafah sains melalui tulisannya mengenai fenomena muncul.[1][2][3][4][5]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Horgan, J. (1994) Profile: Philip W. Anderson – Gruff Guru of Condensed Matter Physics, Scientific American 271(5), 34-35.
  2. ^ Anderson, P.W. (1997). THE Theory of Superconductivity in High- Cuprates. Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-04365-4. 
  3. ^ Anderson, P.W. (1997). Basic Notions of Condensed Matter Physics. Reading: Addison-Wesley. ISBN 978-0-201-32830-1. 
  4. ^ Anderson, P.W. (1998). Concepts in Solids: Lectures on the Theory of Solids. Singapore: World Scientific. ISBN 978-981-02-3231-3. 
  5. ^ Bernstein, Jeremy (1987). Three degrees above zero: Bell Laboratories in the information age. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-32983-5. 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]