Alihan laju

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
New York City Subway adalah sistem alihan laju terbesar di dunia berdasarkan panjang laluan dan bilangan stesen.

Sistem alihan laju, bawah tanah, laluan bawah tanah, aliran ringan, metro atau metropolitan railway adalah kereta api penumpang elektrik di kawasan bandar, dengan muatan tinggi dan kekerapan, serta pemisahan gred daripada lalu lintas yang lain.[1][2] Sistem alihan laju kebiasaannya terletak sama ada di terowong bawah tanah atau di trek struktur ternaik atas paras jalan. Di luar kawasan bandar, laluan alihan laju mungkin beroperasi di grade separated ground level tracks.

Sistem alihan laju yang pertama adalah London Underground yang dibuka pada 1863.[3] Dua cara utama yang terowong laluan bawah tanah dibina ialah melalui potong dan tutup serta penggerekan.[4] Lebih daripada 160 buah bandar raya mempunyai sistem alihan laju yang jumlahnya melebihi 8,000 km (5,000 bt) landasan dan 7,000 buah stesen.[5] Dua puluh lima bandar raya sedang membina sistem baru.

Terminalogi[sunting | sunting sumber]

Di kebanyakan kawasan di dunia, sistem ini dikenali sebagai "metro", manakala di London, ia dipanggil "bawah tanah". Sebaliknya, di kebanyakan kawasan di Amerika Utara dan di Glasgow, Scotland, sistem ini dikenali sebagai "laluan bawah tanah".

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. "Rapid transit". Merriam-Webster. Diperoleh pada 2008-02-27. ; "Metro". International Association of Public Transport. Diperoleh pada 2008-02-27. 
  2. "Glossary of Transit Terminology". American Public Transportation Association. Diperoleh pada 2008-02-27. 
  3. "London, England, United Kingdom". National Geographic. Diperoleh pada 2006-10-13. 
  4. "Subway". World Book. ISBN 0-7166-0104-4. 
  5. "Senarai Metro Dunia". Diperoleh pada 2006-12-04. 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]