Majlis Eropah

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Majlis Eropah
Conseil de l'Europe
158px
Logo
Council of Europe (orthographic projection).svg
Kependekan
CoE
Pembentukan Perjanjian London 1949
Jenis Pertubuhan antara kerajaan rantau
Ibu pejabat Strasbourg, Perancis
Lokasi
Ahli
  • 47 negara anggota
  • 5 pemerhati Majlis
  • 3 pemerhati Dewan
Bahasa rasmi Bahasa Inggeris, Bahasa Perancis
Bahasa kerja lain: Bahasa Jerman, Bahasa Itali, Bahasa Rusia
Setiausaha agung Thorbjørn Jagland
Deputy Secretary General
Gabriella Battaini-Dragoni
Presiden Perhimpunan Parlimen Parliamentary Assembly
Michele Nicoletti
Presiden Jawatankuasa Menteri
Marija Pejčinović Burić
Presiden Kongres
Jean-Claude Frécon
Laman sesawang www.coe.int
sunting
Lihat pendokumenan templat ini


Majlis Eropah (bahasa Inggeris: Council of Europe) merupakan sebuah pertubuhan antarabangsa yang mengandungi 47 negara di benua Eropah kecuali Belarus dan Kazakhstan. Kanada, Jepun, Mexico, Amerika Syarikat dan Takhta Suci merupakan pemerhati dalam Majlis manakala Kanada, Israel dan Mexico merupakan pemerhati dalam Perhimpunan Parlimen.

Ahli-ahli dan negara bukan ahli Majlis Eropah telah menandatangani beberapa perjanjian penting, antaranya Konvensyen Jenayah Siber, Konvensyen Antipenyalahgunaan Dadah (Anti-doping convention), Konvensyen Perlindungan Habitat Semula jadi dan Konvensyen Hak Asasi Manusia Eropah.

Bahasa rasmi Majlis Eropah ialah bahasa Inggeris dan Perancis, manakala bahasa Jerman, Itali dan Rusia digunakan sebagai bahasa kerja dalam Perhimpunan Parlimen.

Majlis Eropah beribu pejabat di Istana Eropah, Strasbourg, Perancis. Negara-negara di Eropah yang menerima kedaulatan undang-undang dan menjamin hak asasi manusia dan kebebasan rakyatnya dalah dijemput menyertai Majlis Eropah.

Majlis Eropah adalah berbeza daripada Kesatuan Eropah.

Penubuhan[sunting | sunting sumber]

Majlis Eropah ditubuhkan pada 5 Mei 1949 dengan termeterainya Perjanjian London dan disertai oleh 10 negara, iaitu Belgium, Denmark, Perancis, Itali, Ireland, Luxembourg, Belanda, Norway, Sweden dan United Kingdom. Banyak lagi negara Eropah telah menyertai Majlis Eropah selepas itu, terutamanya dalam tempoh 1990-an semasa pendemokrasian negara-negara Eropah Timur dan Tengah.

Institusi[sunting | sunting sumber]

Badan-badan utama Majlis Eropah termasuklah:

Sekretariat[sunting | sunting sumber]

Sekretariat merupakan badan yang mengendalikan urus tadbir harian Majlis Eropah. Sekretariat diketuai oleh Setiausaha Agung.

Jawatankuasa Menteri-menteri[sunting | sunting sumber]

Badan ini merupakan badan pemerintahan yang tertinggi yang dianggotai oleh Menteri-menteri Luar Negeri ssetiap negara ahli. Menteri-menteri ini mengadakan persidangan hanya sekali setahun. Oleh itu, jawatankuasa ini dikendalikan oleh duta-duta tetap negara ahli.

Perhimpunan Parlimen (PACE)[sunting | sunting sumber]

Perhimpunan Parlimen mempunyai 626 negara ahli, termasuk dari Kanada, Israel dan Mexico. Badan ini berfungsi seperti parlimen, dan mempunyai kuasa perundangan. Ahli-ahli perhimpunan ini dipetik daripada ahli-ahli parlimen atau majlis perundangan negara-ngara ahli.

Kongres Majlis Eropah[sunting | sunting sumber]

Kongres mempunyai 315 ahli dari setiap negara ahli dan bertanggungjawab mengumpul maklumat tentang keadaan dan taraf demokrasi di negara-negara ahli serta memerhati pilihan raya yang diadakan. Badan ini menasihati Jawatankuasa Menteri-menteri dan Perhimpunan Parlimen.

Mahkamah Hak Asasi Manusia Eropah[sunting | sunting sumber]

Badan ini ditubuhkan melalui Konvensyen Hak Asasi Manusia Eropah 1950 untuk mengendalikan kes-kes penindasan dan pencabulan hak asasi manusia.

Pesuruhjaya Hak Asasi Manusia[sunting | sunting sumber]

Pemegang jawatan ini mempunyai tugas menimbulkan kesedaran tentang hak asasi manusia, membuat penilaian dan laporan taraf hak asasi manusia serta membuat pengesyoran kepada kerajaan-kerajaan negara ahli.

Badan lain:

Observatori Audiovisual Eropah[sunting | sunting sumber]

Badan ini mengumpul dan mengedarkan maklumat industri audiovisual di Eropah.

Direktorat Kualiti Ubat Eropah (EDQM)[sunting | sunting sumber]

EDQM dianggotai oleh ahli farmasi, kimia, biokimia, biologi, statistik, arkib, juruteknik dan jurutera yang membuat kajian menguji kualiti ubat yang dihasilkan di Eropah.

Kumpulan Pompidou[sunting | sunting sumber]

Kumpulan ini berusaha membasmi ketagihan dadah serta pengedaran dadah secara haram.

Suruhanjaya Venice[sunting | sunting sumber]

Suruhanjaya ini memberi bantuan kepada negara-negara yang sedang menerima demokrasi. Contohnya, Suruhanjaya Venice membantu menyediakan perlembagaan.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]