Striknina

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Striknina
Strychnine.svg
Strychnine-from-xtal-3D-balls.png
Nama
Nama lain
Strychnidin-10-one[1]
Pengenalpasti
Imej Jmol-3D model
ChEBI
ChEMBL
ChemSpider
ECHA InfoCard 100.000.290
KEGG
Nombor RTECS
  • WL2275000
UNII
Penomboran UN 1692
Sifat
C21H22N2O2
Jisim molar 334.42 g·mol−1
Rupa bentuk White or translucent crystal or crystalline powder; Bitter tasting
Odor Odorless
Ketumpatan 1.36 g cm−3
Takat lebur 270 °C; 518 °F; 543 K
Takat didih 284 hingga 286 °C; 543 hingga 547 °F; 557 hingga 559 K
0.02% (20°C)[2]
Keasidan (pKa) 8.25[3]
Bahaya
Bahaya-bahaya utama Very toxic
Piktogram GHS GHS06: ToxicGHS09: Environmental hazard
Perkataan isyarat GHS Danger
H300, H310, H330, H410
P260, P264, P273, P280, P284, P301+310
NFPA 704 (berlian api)
Kemudahbakaran kod 0: Tidak terbakar. Cth, airKesihatan kod 4: Pendedahan yang singkat mungkin menyebabkan kematian atau kecederaan sisa utama. Cth, gas VXKereaktifan kod 0: Biasanya stabil, walaupun di bawah keadaan pendedahan api, dan tidak reaktif dengan air. Cth, nitrogen cecairBahaya khas (putih): tiada kodNFPA 704 berlian 4 warna
0
4
0
Takat kilat Non flammable.
Non flammable.
Dos maut (LD) atau kepekatan dos maut (LC)
LD50 (median dos)
0.5 mg/kg (dog, oral)
0.5 mg/kg (cat, oral)
2 mg/kg (mouse, oral)
16 mg/kg (rat, oral)
2.35 (rat, oral)[4]
0.6 mg/kg (rabbit, oral)[4]
NIOSH (Had pendedahan kesihatan AS):
TWA 0.15 mg/m3[2]
REL (Disyorkan)
TWA 0.15 mg/m3[2]
3 mg/m3[2]
Kecuali jika dinyatakan sebaliknya, data diberikan untuk bahan-bahan dalam keadaan piawainya (pada 25 °C [77 °F], 100 kPa).
 ☑Y pengesahan (apa yang perlu☑Y/X mark.svgN?)
Rujukan kotak info

Striknina merupakan sejenis bahan alkaloid hablur yang toksik, berwarna hening dan berasa pahit, digunakan sebagai pestisid khusus untuk membasmi vertebrat kecil seperti burung dan rodensia. Jika disedut, ditelan atau diserap melalui mata atau mulut, bahan ini menyebabkan keracunan yang mengakibatkan kekejangan otot dan akhirnya maut daripada asfiksia.[5] Biarpun tiada kesan perubahan yang diketahui, pada zaman dahulu kesan pengejang itu dipercayai mendatangkan faedah jika diambil secara kecil-kecilan. Sumber paling utama ialah benih-benih daripada pokok Strychnos nux-vomica.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Retrieved from SciFinder. [May 7, 2018]
  2. ^ a b c d NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards. "#0570" (dalam bahasa Inggeris). National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH).
  3. ^ Everett, A. J.; Openshaw, H. T.; Smith, G. F. (1957). "The constitution of aspidospermine. Part III. Reactivity at the nitrogen atoms, and biogenetic considerations". Journal of the Chemical Society: 1120–3. doi:10.1039/JR9570001120.
  4. ^ a b Templat:IDLH
  5. ^ Sharma, R. K., Consice textbook of forensic medicine & toxicology, Elsevier, 2008