Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah

Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah
سلطان سليمان بدر العالم شاه
Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah ; سلطان سليمان بدر العالم شاه
Sultan Johor-Pahang
Pemerintahan	4 Oktober 1722 – 20 Ogos 1760
Didahului oleh	Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah
Diikuti oleh	Sultan Abdul Jalil Muazzam Shah V
Bendahara	Lihat senarai 1. Tun Abbas (1722 – 1736) ; 2. Tun Hassan (1748 – 1770);
Yang Dipertuan Muda	Lihat senarai 1. Opu Daeng Marewah (1722 – 1728) ; 2. Opu Daeng Chelak (1728 – 1745) ; 3. Daeng Kemboja (1745 – 1777);
Temenggung	Lihat senarai 1. Tun Muhammad Tahir (Mutahir) (1722 – 1747) ; 2. Tun Abdul Majid (1747 – 1757) ; 3. Tun Abdul Jamal (1757 – 1802);
Keputeraan	Raja Sulaiman ibni Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV; 11 November 1699
Kemangkatan	20 Ogos 1760 (umur 60); Kepulauan Riau
Pemakaman	20 Ogos 1760; Batangan, Kepulauan Riau
Pasangan	1. Inche Che’ Puan Perak ; 2. Wan Mak ; 3. Cik Sunah ; 4. Puteri Kanun Sitiawan
Anakanda	1. Raja Ibrahim ; 2. Raja Mansur ; 3. Raja Sabtu (Abdu) ; 4. Raja Hawa ; 5. Raja Muhammad ; 6. Sultan Abdul Jalil Muazzam Shah V ; 7. Raja Abdul Kadir ; 8. Raja Osman ; 9. Raja Arif Pulai ; 10. Raja Ismail ; 11. Raja Said ; 12. Raja Yaakub ; 13. Raja Kechil Singait ; 14. Raja Teh (putera) ; 15. Raja Bongsu Asad Ahmad ; 16. Raja Shamsuddin ; 17. Raja Besar Seberang ; 18. Raja Hamid ; 19. Raja Bakul ; 20. Raja Teh (puteri) ; 21. Raja Sunit (Sunah) ; 22. Raja Lebar ; 23. Raja Itam ; 24. Raja Salamah ; 25. Raja Jemaah ; 26. Raja Wok ; 27. Raja Tengah ; 28. Raja Khadija ; 29. Dato’ Rambut Panjang
Wangsa	Wangsa Bendahara
Ayahanda	Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV
Bonda	Inche Nusamah
Agama	Sunni Islam

Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah ibni Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV (Jawi: ‏سلطان سليمان بدر العالم شاه ابن سلطان عبد الجليل رعاية شاه‎‎ ; 11 November 1699 – 20 Ogos 1760) ialah Sultan Johor ke-12 dan Sultan Pahang ke-19 (Sultan Johor-Pahang ke-6) dari tahun 1722 hingga tahun 1760.

Latar belakang

Raja Sulaiman merupakan anakanda kepada Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV yang merupakan Sultan Johor ke-10 dan Sultan Johor pertama daripada Wangsa Bendahara Johor. Selepas kemangkatan Sultan Abdul Jalil Riayat Shah lV, Raja Sulaiman telah mengundang Opu Bugis Daeng Lima Bersaudara yang diketuai oleh Daeng Parani untuk datang ke Johor bagi membantu baginda untuk melawan Sultan Johor ke-11, Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah atau lebih dikenali sebagai "Raja Kechil". Sebelum Opu Bugis Daeng Lima Bersaudara menyatakan persetujuan untuk membantu Raja Sulaiman, kedua-dua belah pihak telah membuat perjanjian di mana mereka bersetuju bahawa sekiranya Raja Sulaiman berjaya mengalahkan Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah, maka salah seorang daripada Opu Bugis Daeng Lima Bersaudara akan dilantik sebagai Yang Dipertuan Muda Riau, nasihat Yang Dipertuan Muda Riau perlu sentiasa diikuti oleh Sultan Johor dan jawatan Yang Dipertuan Muda Riau dikhaskan untuk waris Opu Bugis Daeng Lima Bersaudara sahaja.

Pemerintahan

Selepas Raja Sulaiman berjaya mengalahkan Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah dengan bantuan daripada Opu Bugis Daeng Lima Bersaudara, maka pada tahun 1722, Daeng Marewah telah dipilih oleh Opu Bugis Daeng Lima Bersaudara untuk memegang jawatan sebagai Yang Dipertuan Muda Riau pertama. Selepas itu, Opu Bugis Daeng Lima Bersaudara menabalkan Raja Sulaiman sebagai Sultan Johor ke-12 dengan gelaran Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah.

Selepas diusir dari Johor dan pulang ke Siak, Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah telah melakukan perluasan wilayah Kesultanan Siak yang bermula dengan Rokan dan kemudiannya membangunkan pertahanan armada laut di Bentan.

Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah mangkat pada tahun 1746 dan dimakamkan di Buantan manakala Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah mangkat pada 20 Ogos 1760 di Kepulauan Riau dan baginda digelar "Marhum Batangan".

Rujukan

"A History of Johore (1365—1895 A.D.)" [Sejarah Johor (1365—1895 A.D.)]. Journal of the Malayan Branch of the Royal Asiatic Society (dalam bahasa Inggeris). 10. 1932. Dicapai pada 21 Ogos 2018 – melalui JSTOR.

Gelaran pemerintah
Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah Wangsa Bendahara Tarikh keputeraan: 11 November 1699 Tarikh kemangkatan: 20 Ogos 1760
Didahului oleh Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah Diangkat menjadi Sultan Johor selepas mengalahkan Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV dan menawan pusat pemerintahan Kesultanan Johor pada ketika itu iaitu Panchor pada tahun 1718	Sultan Johor-Pahang 4 Oktober 1722 – 20 Ogos 1760 Diangkat menjadi Sultan Johor selepas mengalahkan Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah dengan bantuan Opu Bugis Daeng Lima Bersaudara pada tahun 1722	Diikuti oleh: Sultan Abdul Jalil Muazzam Shah V

l b s Senarai Sultan dan Pemerintah Johor
Wangsa Melaka-Johor (Sultan Johor Lama)	Sultan Alauddin Riayat Shah II (1528 - 1564) • Sultan Muzaffar Shah II (1564 - 1570) • Sultan Abdul Jalil Shah I (1570 - 1571) • Sultan Ali Jalla Abdul Jalil Shah II (1571 - 1597) • Sultan Alauddin Riayat Shah III (1597 - 1615) • Sultan Abdullah Ma'ayat Shah (1615 - 1623) • Sultan Abdul Jalil Shah III (1623 - 1677) • Sultan Ibrahim Shah (1677 - 1685) • Sultan Mahmud Shah II (1685 - 1699) • Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah (mengaku sebagai waris Sultan Mahmud Shah II) (1718 - 1722)
Wangsa Bendahara (Sultan Johor Lama)	Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV (1699 - 1718) • Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah (1722 - 1760) • Sultan Abdul Jalil Muazzam Shah V (1760 - 1761) • Sultan Ahmad Riayat Shah (1761 - 1761) • Sultan Mahmud Riayat Shah III (1761 - 1812) • Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah (1812 - 1830)
Sultan Johor yang tidak diiktiraf oleh Bendahara	Sultan Hussein Muhammad Shah* (1819 - 1835) • Sultan Ali Iskandar Shah** (1835 - 1877)
Sultan Riau-Lingga yang diiktiraf sebagai Sultan Johor oleh Bendahara	Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah* (1830 - 1832) • Sultan Muhammad II Muazzam Shah* (1832 - 1835) • Sultan Mahmud IV Muzaffar Shah** (1835 - 1857)
Kerajaan Temenggung (Temenggung Johor)	Temenggung Tun Daeng Ibrahim*** (1855 - 1862) • Temenggung Tun Abu Bakar**** (1862 - 1868)
Kerajaan Maharaja (Maharaja Johor)	Maharaja Abu Bakar****** (1868 - 1886)
Wangsa Temenggung (Sultan Johor Moden)	Sultan Abu Bakar Al-Khalil Ibrahim Shah****** (1886 - 1895) • Sultan Ibrahim Al-Masyhur (1895 - 1959) • Sultan Ismail Al-Khalidi (1959 - 1981) • Sultan Iskandar Al-Haj (1981 - 2010) • Sultan Ibrahim (2010 - kini)
^* Walaupun Sultan Hussein Muhammad Shah diiktiraf sebagai Sultan Johor melalui Perjanjian 6 Februari 1819, baginda tidak diiktiraf oleh Bendahara Tun Ali yang kekal bertuankan Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah dan baginda tidak mempunyai kuasa politik di Johor. ^ Walaupun Sultan Ali Iskandar Shah diiktiraf sebagai Sultan Johor melalui Perjanjian Setia 1855, baginda hanya memerintah daerah Kesang manakala Temenggung Tun Daeng Ibrahim memerintah seluruh negeri Johor kecuali daerah Kesang. Namun, baginda tidak diiktiraf oleh Bendahara Tun Ali yang kekal bertuankan Sultan Mahmud IV Muzaffar Shah. ^* Sultan Muhammad II Muazzam Shah mengadakan istiadat yang dihadiri oleh Bendahara Tun Ali dan semua pembesar yang lain dari semua wilayah yang dahulunya pernah berada di bawah kekuasaan Kesultanan Johor Lama termasuk Johor dan Pahang, membuktikan bahawa baginda masih dianggap sebagai Sultan Johor-Pahang yang sah oleh mereka. ^** Sultan Mahmud IV Muzaffar Shah mengiktiraf pertabalan Temenggung Tun Daeng Ibrahim sebagai Temenggung Johor yang dilakukan oleh Bendahara Tun Ali pada tahun 1841 dan baginda kemudian menerima penyerahan Johor daripada Sultan Ali Iskandar Shah pada tahun 1852, membuktikan bahawa Johor masih bertuankan baginda sehingga tahun 1855 apabila Perjanjian Setia 1855 mengiktiraf Temenggung Tun Daeng Ibrahim sebagai Pemerintah Johor manakala Pahang masih bertuankan baginda sehingga baginda disingkirkan daripada takhta Kesultanan Riau-Lingga oleh Belanda pada tahun 1857. ^* Temenggung Tun Daeng Ibrahim menjadi Pemerintah Johor selepas beliau dan Sultan Ali Iskandar Shah menandatangani Perjanjian Setia 1855 dan beliau kemudian diiktiraf sebagai Pemerintah Johor yang sah di sisi adat-istiadat Melayu oleh Bendahara Tun Mutahir melalui Perjanjian Pahang-Johor 1861, namun kedua-dua perjanjian tersebut tidak menjadikan beliau sebagai Sultan Johor dan beliau kekal sebagai Temenggung Johor dengan gelaran Dato' Temenggung Seri Maharaja Tun Daeng Ibrahim. ^** Sebelum Sultan Abu Bakar menjadi Sultan Johor pada tahun 1886, baginda ialah Temenggung dan Pemerintah Johor dengan gelaran Dato' Temenggung Seri Maharaja Tun Abu Bakar dari tahun 1862 hingga tahun 1868 dan selepas itu baginda menjadi Maharaja Johor dengan gelaran Maharaja Abu Bakar** dari tahun 1868 hingga tahun 1886.

l b s Senarai Sultan dan Pemerintah Pahang
Wangsa Melaka-Pahang (Sultan Pahang Lama)	Sultan Muhammad Shah (1470 - 1475) • Sultan Abdul Jamil Shah (1475 - 1475) • Sultan Mansur Shah I (1475 - 1475) • Sultan Ahmad Shah I (1475 - 1497) • Sultan Mansur Shah I (1497 - 1519) • Sultan Mahmud Shah I (1519 - 1530) • Sultan Muzaffar Shah (1530 - 1542) • Sultan Zainal Abidin Shah (1542 - 1555) • Sultan Mansur Shah II (1555 - 1560) • Sultan Abdul Jamal Shah (1560 - 1590) • Sultan Abdul Kadir Alauddin Shah (1560 - 1590) • Sultan Ahmad Shah II (1590 - 1592) • Sultan Abdul Ghafur Muhiuddin Shah (1592 - 1614) • Sultan Alauddin Riayat Shah (1614 - 1615) • Sultan Abdul Jalil Shah III (1615 - 1617)
Wangsa Melaka-Johor (Sultan Johor-Pahang)	Sultan Abdul Jalil Shah III (1623 - 1677) • Sultan Ibrahim Shah (1677 - 1685) • Sultan Mahmud Shah II (1685 - 1699) • Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah (1718 - 1722)
Wangsa Bendahara (Sultan Johor-Pahang)	Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV (1699 - 1718) • Sultan Sulaiman Badrul Alam Shah (1722 - 1760) • Sultan Abdul Jalil Muazzam Shah V (1760 - 1761) • Sultan Ahmad Riayat Shah (1761 - 1761) • Sultan Mahmud Riayat Shah III (1761 - 1812) • Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah (1812 - 1830)
Sultan Riau-Lingga yang masih diiktiraf sebagai Sultan Johor- Pahang oleh Raja Bendahara	Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah* (1830 - 1832) • Sultan Muhammad II Muazzam Shah (1832 - 1835) • Sultan Mahmud IV Muzaffar Shah* (1835 - 1857)
Wangsa Raja Bendahara (Raja Bendahara Pahang) (Pemerintah autonomi Pahang)	Bendahara Tun Abdul Majid (1770 - 1802) • Bendahara Tun Muhammad (1802 - 1803) • Bendahara Tun Koris (1803 - 1806) • Bendahara Tun Ali (1806 - 1847) • Bendahara Tun Mutahir (1847 - 1863) • Bendahara Tun Ahmad**** (1863 - 1881)
Wangsa Pahang Moden (Sultan Pahang Moden)	Sultan Ahmad Al-Mu'adzam Shah**** (1881 - 1914) • Sultan Mahmud (1914 - 1917) • Sultan Abdullah Al-Mu'tasim Billah (1917 - 1932) • Sultan Abu Bakar Ri’ayatuddin al-Mu’azzam Shah (1932 - 1974) • Sultan Haji Ahmad Shah Al-Musta’in Billah (1974 - 2019) • Al-Sultan Abdullah Ri'ayatuddin Al-Mustafa Billah Shah (2019 - kini)
^* Walaupun Sultan Hussein Muhammad Shah diiktiraf sebagai Sultan Johor melalui Perjanjian 6 Februari 1819, baginda tidak diiktiraf oleh Bendahara Tun Ali yang kekal bertuankan Sultan Abdul Rahman Muazzam Shah dan baginda tidak mempunyai kuasa politik di Johor. ^ Sultan Muhammad II Muazzam Shah mengadakan istiadat yang dihadiri oleh Bendahara Tun Ali dan semua pembesar yang lain dari semua wilayah yang dahulunya pernah berada di bawah kekuasaan Kesultanan Johor Lama termasuk Johor dan Pahang, membuktikan bahawa baginda masih dianggap sebagai Sultan Johor-Pahang yang sah oleh mereka. ^* Sultan Mahmud IV Muzaffar Shah mengiktiraf pertabalan Temenggung Tun Daeng Ibrahim sebagai Temenggung Johor yang dilakukan oleh Bendahara Tun Ali pada tahun 1841 dan baginda kemudian menerima penyerahan Johor daripada Sultan Ali Iskandar Shah pada tahun 1852, membuktikan bahawa Johor masih bertuankan baginda sehingga tahun 1855 apabila Perjanjian Setia 1855 mengiktiraf Temenggung Tun Daeng Ibrahim sebagai Pemerintah Johor manakala Pahang masih bertuankan baginda sehingga baginda disingkirkan daripada takhta Kesultanan Riau-Lingga oleh Belanda pada tahun 1857. ^** Tun Ahmad menjadi Raja Bendahara Pahang dengan gelaran Dato' Bendahara Siwa Raja Tun Ahmad selepas baginda berjaya mengalahkan kakandanya, Bendahara Tun Mutahir dalam Perang Saudara Pahang yang berlangsung dari tahun 1857 hingga tahun 1863 dan baginda kemudian menjadi Sultan Pahang dengan gelaran Sultan Ahmad Al-Mu'adzam Shah** pada tahun 1881.