Asid floroborik

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Templat:Chembox EC-number

Asid floroborik
Formula rangka asid floroborik
Nama
Nama pilihan IUPAC
Asid tetrafloroborik
Nama lain
Asid boroflorik
Asid hidrofloroborik
Hidrogen tetrafloroborat
Pengenalpasti
16872-11-0 Yes check.svgY
ChEBI CHEBI:38902 X mark.svgN
ChemSpider 26156 X mark.svgN
Rujukan Gmelin 21702
Imej Jmol-3D Imej
MeSH Fluoroboric+acid
PubChem 28118
Nombor RTECS ED2685000
Penomboran UN 1775
Sifat
HBF4
Jisim molar 87.81 g·mol−1
Rupa bentuk Cecair tidak berwarna
Takat lebur −90 °C (−130 °F; 183 K)
Takat didih 130 °C (266 °F; 403 K)
Keasidan (pKa) -0.4
Kebesan (pKb) 14.4
Bahaya
MSDS External MSDS
Indeks EU 009-010-00-X
Pengelasan EU Templat:Hazchem C
Frasa R Templat:R34
Frasa S S1/2, S26, Templat:S27, S45
NFPA 704 Templat:NFPA 704 diamond
Sebatian berkaitan
Sebatian berkenaan Hidrogen florida
Asid triflik
Kecuali jika dinyatakan sebaliknya, data diberikan untuk bahan-bahan dalam keadaan piawainya (pada 25 °C [77 °F], 100 kPa).
 Yes check.svgY pengesahan (apa yang perluYes check.svgY/X mark.svgN?)
Rujukan kotak info

Asid floroborik atau asid floborik (nama sistematik: oksonium tetrafloroboranuida atau oksonium tetrafloridoborat(1-)) ialah satu sebatian tak organik dengan formula kimia H3OBF4. Ciri-cirinya yang tersendiri masih belum diketahui kini kerana asid floroborik belum pernah diasingkan. Ia terhasil sebagai bahan perantaraan sebelum pembentukan garam-garam floroborat lain. Ia dikelaskan sebagai asid kuat; asid floroborik bersifat menghakis dan boleh menembusi kulit.

Ia boleh didapati secara komersil dalam bentuk larutan dalam air dan pelarut lain seperti dietil eter. Dengan kekuatan yang setara dengan asid nitrik, asid floroborik ialah asid kuat dengan bes konjugat yang kurang mengkoordinat dan tidak mengoksida.

Penghasilan[sunting | sunting sumber]

Asid floroborik tulen belum pernah dihasilkan, tetapi larutan akua bagi HBF4 boleh dihasilkan dengan melarutkan asid borik dalam larutan asid hidroflorik akua pada suhu antara 20 hingga 25 °C.[1] Tiga molekul HF bertindak balas untuk menghasilkan bahan perantaraan boron triflorida dan molekul keempat menghasilkan asid floroborik.

B(OH)3 + 4 HF → H3O+ + BF4 + 2 H2O

Larutan akua asid floroborik juga boleh dihasilkan dengan mengenakan asid borik pejal dengan asid heksaflorosilikik diikuti dengan pengeluaran silikon dioksida yang termendap. Larutan kontang boleh dihasilkan dengan asetik kontang.[2]

Garam[sunting | sunting sumber]

Rencana utama: Tetrafloroborat

Asid floroborik ialah bahan utama yang terhasil sebelum garam floroborat yang biasanya dihasilkan melalui tindak balas asid-bes. Garam-garam tak organik ini adalah bahan perantaraan dalam pengeluaran bahan-bahan menghalang kebakaran dan frit pengacaan, dan juga dalam penjanaan elektrolitik boron. HBF4 turut digunakan dalam pemunaran aluminium dan pencelupasidan.

Kegunaan[sunting | sunting sumber]

Kimia organik[sunting | sunting sumber]

HBF4 digunakan sebagai pemangkin dalam pengalkilan dan pempolimeran. Dalam tindak balas pelindungan karbohidrat, asid floroborik berupa eter ialah pemangkin yang efisien dan menjimatkan kos bagi tindak balas transasetalasi dan pengisopropilidenaan. Larutan asetonitril membelah asetal dan sesetengah eter, sementara asid floroborik kemas mengeluarkan kumpulan tert-butoksikarbonil.

Sel galvanik[sunting | sunting sumber]

HBF4 akua digunakan sebagai elektrolit dalam sistem sensor oksigen sel galvanik. Ia terdiri daripada satu anod, katod dan membran telap oksigen. Larutan HBF4 boleh melarut plumbum(II) oksida daripada anod dalam bentuk plumbum tetrafloroborat sementara tidak mengubah bahagian-bahagian lain dalam sistem.

Penyaduran logam[sunting | sunting sumber]

Campuran CrO3, HBF4 dan asid sulfonik bersama rawatan katod menghasilkan keluli bersadur timah. Campuran timah(I) floroborat/asid floroborik dan bahan uji organik digunakan sebagai elektrolit dalam rawatan katod proses penyaduran timah. Proses elektropeendapan dan pelucuran elektrolitik yang serupa digunakan untuk memperoleh aloi logam tertentu.

Asid floroborik lain[sunting | sunting sumber]

Satu siri asid floroborik diketahui wujud dalam larutan akua. Siri ini boleh dinyatakan seperti berikut:[3]

  • H[B(OH)4]
  • H[BF(OH)3]
  • H[BF2(OH)2]
  • H[BF3(OH)]
  • H[BF4]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Templat:OrgSynth
  2. Friestad, G. K.; Branchaud, B. P. (2001). "Tetrafluoroboric Acid". Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis. John Wiley & Sons. doi:10.1002/047084289X.rt035. 
  3. Greenwood, Norman N.; Earnshaw, A. (1997), Chemistry of the Elements (edisi ke-2nd), Oxford: Butterworth-Heinemann, ISBN 0-7506-3365-4 
  • Albert, R.; Dax, K.; Pleschko, R.; Stütz, A. E. (1985). "Tetrafluoroboric acid, an efficient catalyst in carbohydrate protection and deprotection reactions". Carbohydrate Research 137: 282–290. doi:10.1016/0008-6215(85)85171-5. 
  • Bandgar, B. P.; Patil, A. V.; Chavan, O. S. (2006). "Silica supported fluoroboric acid as a novel, efficient and reusable catalyst for the synthesis of 1,5-benzodiazepines under solvent-free conditions". Journal of Molecular Catalysis A: Chemical 256 (1–2): 99–105. doi:10.1016/j.molcata.2006.04.024. 
  • Heintz, R. A.; Smith, J. A.; Szalay, P. S.; Weisgerber, A.; Dunbar, K. R. (2002). "Homoleptic Transition Metal Acetonitrile Cations with Tetrafluoroborate or Trifluoromethanesulfonate Anions". Inorganic Syntheses 33: 75–83. doi:10.1002/0471224502. 
  • Templat:Housecroft2nd
  • Meller, A. (1988). "Boron". Gmelin Handbook of Inorganic Chemistry 3. New York: Springer-Verlag. pp. 301–310. 
  • Perry, D. L.; Phillips, S. L. (1995). Handbook of Inorganic Compounds (edisi ke-1st). Boca Raton: CRC Press. p. 1203. ISBN 9780849386718. 
  • Wamser, C. A. (1948). "Hydrolysis of Fluoboric Acid in Aqueous Solution". Journal of the American Chemical Society 70 (3): 1209–1215. doi:10.1021/ja01183a101. 
  • Wilke-Dörfurt, E.; Balz, G. (1927). "Zur Kenntnis der Borfluorwasserstoffsäure und ihrer Salze". Zeitschrift für Anorganische und Allgemeine Chemie 159 (1): 197–225. doi:10.1002/zaac.19271590118. 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]