Mahabharata

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Mahabharata merupakan salah satu daripada dua epik utama Sanskrit dari India purba, epik yang lain ialah Ramayana. Mahabharata meriwayatkan Pertempuran Kurukshetra yang berlaku di antara putera-putera Pandava dan Kaurava. Mahakarya ini juga mengandungi bahan-bahan falsafah, agama dan kerohanian. Mahabharata juga mengandungi kitab suci orang Hindu yang utama iaitu Srimad Bhagavad Gita.

Mahabharata dikatakan telah ditulis oleh Vyasa. Sehingga kini, masih terdapat pelbagai pendapat tentang sejarah dan perkembangan mahakarya ini dan para sejarahwan dan cendikiawan Hindu dan Barat masih mengemukakan pelbagai teori tentang tarikhnya. Walau bagaimanapun, tidak dapat dinafikan bahawa Mahabharata ialah epik terbesar daripada India purba dan merupakan 'puisi terpanjang yang pernah ditulis'. Versinya yang paling panjang mengandungi lebih 100,000 shloka atau lebih 200,000 ayat-ayat asing. Keseluruhannya, Mahabharata mengandungi 1.8 juta perkataan, iaitu sepuluh kali ganda lebih panjang daripada gabungan Illiad dan Odyssey, atau empat kali ganda saiz Ramayana. W.J.Johnson membandingkan kepentingan Mahabharata dalam konteks tamadun dunia dengan Kitab Injil, karya-karya Shakespeare, karya-karya Homer, drama Yunani, atau al-Quran.[1]

Teks Hindu
Aum.svg
Śruti

Smriti

  1. W.J.Johnson (1998). The Sauptikaparvan of the Mahabharata: The Massacre at Night. Oxford University Press. p. ix. ISBN 978-0-19-282361-8.