Bahasa istana

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Bahasa istana ialah bentuk bahasa yang digunakan di kalangan kerabat diraja, apabila berhubung dengan kerabat diraja, dan apabila menyebut hal-ehwal berkenaan raja dalam sesetengah bahasa, baik masih digunakan hari ini mahupun tinggal sejarah.

Bahasa istana mungkin berasal dari bahasa yang sama tetapi mempunyai kosa kata yang berlainan, atau bahasa yang berbeza sama sekali. Sebagai contoh, wangsa Seuna yang pernah memerintah negeri Karnataka menggunakan bahasa Kannada bukannya bahasa Sanskrit sebagai bahasa istana, [1], atau bahasa Arab yang menjadi bahasa istana di Parsi apabila negara tersebut ditakluki oleh orang Arab.

Sementara bahasa yang sama dengan kosa kata yang berlainan wujud dikalangan bahasa Melayu, Nyōbō kotoba[2] bagi bahasa Jepun, Jawa, dan banyak lagi termasuk bahasa Inggeris.

Bahasa istana Melayu[sunting | sunting sumber]

Bahasa Istana Bahasa Biasa
Almarhum Allahyarham
ampun kurnia maaf
anugerah beri; hadiah
baginda dia (rakyat menyapa raja)
beradu tidur
berangkat berlepas; bertolak
mencemar duli berjalan; pergi ke
berkenan sudi; suka akan
berputera beranak; bersalin
bersabda berkata
bersiram mandi
bertitah berkata/menyuruh
beta saya (raja)
daulat bahagia
gering sakit
hari keputeraan hari jadi
hulu kepala
iram-iram payung
kaus kasut
kurnia beri; hadiah
mahkota topi
makam kubur
mangkat meninggal dunia
menghadap menjumpai
murka marah
patik saya (rakyat menghadap raja)
peraduan tempat tidur
permaisuri isteri
putera anak lelaki
puteri anak perempuan
santap makan
semayam duduk; tinggal
sembah memberi salam
singgahsana kerusi
titah kata; perintah

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]