Christine Hakim

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Christine Hakim
Christine Hakim.jpg
Hakim pada 2011
Kelahiran Herlina Christine Natalia Hakim
25 Disember 1956 (59 tahun)
Kuala Tungkal, Jambi, Indonesia Indonesia
Tempat tinggal Jakarta
Warganegara Indonesia
Pekerjaan Pelakon, penerbit, aktivis
Tahun aktif 1973 – kini
Kerja yang diketahui
  • Cinta Pertama
  • Badai Pasti Berlalu
  • Eat Pray Love
Anugerah 7 Anugerah Citra

Herlina Christine Natalia Hakim (lahir 25 Disember 1956) yang berasal dari Kuala Tungkal, Jambi, Indonesia lebih dikenali sebagai Christine Hakim. Beliau ialah seorang pelakon dan penerbit filem wanita terkemuka Indonesia. Dilahirkan dalam keluarga Islam yang taat daripada latar belakang bercampur perlumbaan di Jambi, beliau membesar di Yogyakarta, yang bercita-cita untuk menjadi seorang arkitek atau pakar psikologi. Ini berubah selepas ditemui oleh Teguh Karya untuk filem 1973 beliau Cinta Pertama, peranan yang memperolehi beliau Anugerah Citra untuk Pelakon Wanita Terbaik dan meyakinkan beliau untuk mengikuti kerjaya dalam lakonan. Sejak itu, beliau telah membintangi banyak filem-filem, termasuk Badai Pasti Berlalu (1977) dan Tjoet Nja 'Dhien (1988); beliau juga mempunyai peranan kecil dalam filem Hollywood 2010 Eat Pray Love. Sehingga 2011, beliau telah memenangi enam Anugerah Citra, menerima anugerah pencapaian sepanjang hayat dari Festival Filem Antarabangsa Cinemanila, dan berkhidmat sebagai ahli juri di Festival Filem Cannes.

Sepanjang kerjayanya sebagai pelakon filem Indonesia, Christine Hakim dikenali sebagai artis yang mempunyai lakonan sangat bagus. Sehingga telah banyak mendapat pujian dan meraih penghargaan Anugerah Citra selama beberapa kali. Kerana itulah dia juga kerap dikatakan hanya berlakon dalam filem-filem yang berkualiti di bawah arahan pengarah-pengarah yang handal.

Biografi[sunting | sunting sumber]

Hakim dilahirkan di Kuala Tungkal, Jambi pada 25 Disember 1956, tetapi dibesarkan di Yogyakarta. Beliau daripada keturunan campuran, dengan saudara-mara beliau datang dari Padang, Aceh, Banten, Pekalongan, Madiun, dan Timur Tengah; ini menyebabkan beliau mempersoalkan identiti beliau sebagai kanak-kanak dan remaja.[1] Walaupun sebagai umat Islam yang taat, ibu bapanya menamakannya sebagai Christine dan Natalia kerana beliau dilahirkan pada Hari Krismas.[2]

Pada asalnya, Hakim tidak berniat untuk menjadi seorang pelakon, tetapi arkitek atau pakar psikologi. Walau bagaimanapun, beliau telah diambil berlakon dalam filem Teguh Karya, Cinta Pertama (1973) selepas melihat gambar peragaan dalam majalah; walaupun hanya model untuk membantu rakannya dan tidak mahu berlakon, beliau tidak dapat menolak permintaan Karya ini kerana takut menjadi kurang sopan kepada orang seperti "hangat dan mesra". Beliau kemudiannya menyifatkan Karya sebagai mempunyai "terjejas berikutan, perlahan-lahan, perlahan-lahan, seperti fisherma," dan dianggap meninggalkan lakonan selepas mengakhiri penggambaran. Karya beliau dalam Cinta Pertama memperoleh beliau Anugerah Citra untuk Pelakon Wanita Terbaik, yang meyakinkan beliau untuk terus berlakon.[1] Karya kemudian memberitahu beliau bahawa beliau telah berjuang dengan penerbit ke atas pemutus beliau; penerbit melahirkan kebimbangan bahawa Hakim adalah "terlalu nipis dan tidak mempunyai dada," yang Karya menjawab "kita menjual filem atau kita menjual buah dada?"[3]

Pada tahun berikutnya, Hakim membintangi filem lain diarahkan oleh Karya, Kawin Lari. Pengalaman ini memberikan beliau pemahaman berlakon yang lebih baik, menyebabkan beliau "melihat kehidupan dari perspektif yang berbeza dalam mengkaji watak [beliau]." Ia diikuti oleh peranan dalam Sesuatu Yang Indah (1976), yang diarahkan oleh Wim Umboh. Sesuatu Yang Indah adalah filem pertama di mana Hakim menggunakan suara sendiri; suara beliau telah diambilalih oleh Titi Qadarsih dalam filem-filem sebelumnya; suara Hakim sendiri telah dianggap "terlalu berat."[3] Pada tahun berikutnya, beliau membintangi Badai Pasti Berlalu, yang terdapat pada poster dan sampul album runut bunyi.[4]

Hakim menyampaikan 14 filem Indonesia di Festival Nantes Tiga Benua pada November 1983; dia telah berlakon dalam separuh daripada mereka. Dua tahun kemudian beliau menjadi pemerhati di Pesta Filem Cannes, menarik hubungan kerja dengan Pierre Risient, yang kemudiannya membantu beliau dalam membawa filem-filem beliau ke Cannes.[2]

Salah satu daripadanya adalah filem 1988, Tjoet Nja Dhien arahan Eros Djarot, di mana Hakim telah diambil sebagai pemimpin gerila Aceh Cut Nyak Dhien. Ia memenangi anugerah Festival Filem Cannes 1989 untuk Filem Antarabangsa Terbaik,[5] yang ditayangkan di Le Semaine de Critique.[2] Hakim kemudiannya memegang peranan sebagai "penghormatan besar" dan "sangat mencabar"; beliau telah mengkreditkan peranan untuk menjawab soalan-soalan beliau pada pengenalannya.[1] Filem ini kemudian menjadi penyerahan Indonesia ke Anugerah Akademi ke-62 untuk Anugerah Akademi bagi Filem Bahasa Asing Terbaik.[6]

Hakim menayangkan karya pertamanya sebagai penerbit, Daun di Atas Bantal semasa Un Certain Regard di Cannes sepuluh tahun kemudian.[2] Apabila menghasilkan filem itu, beliau memilih pengarah muda Garin Nugroho, yang dilihat sebagai sangat berbakat; beliau juga mengambil peranan utama. Semasa penerbitan, beliau membuat satu kesilapan yang memerlukan penggambaran semula semua rakaman. Dalam usaha untuk mengurangkan perbelanjaan, Christine telah menyelamatkan semua tin filem terdedah untuk menghantar ke makmal membangun sekaligus; makmal kemudian memberitahu beliau bahawa masalah teknikal dengan kamera telah diberikan semua itu tidak boleh digunakan dan bahawa masalah itu boleh dikesan lebih awal jika beliau hantar setiap boleh kerana ia telah difilemkan.[1]

Satu lagi penerbitan, Pasir Berbisik pada 2001, pergi lebih lancar. Filem, yang Hakim menerbitkan bersama dan memainkan peranan utama, telah ditayangkan di Festival Filem Asia Deauville. [2] Pada tahun berikutnya beliau telah dilantik sebagai juri Festival Filem Cannes, bersama-sama dengan Michelle Yeoh.[1] Pada tahun 2005 beliau menerima satu penghormatan khas semasa majlis perasmian Festival Filem Asia Deauville ke-7.[2]

Pada tahun 2003, Hakim memulakan kerja dengan RCTI dan Metro TV untuk rancangan TV Untukmu Guru. Lima tahun kemudian, Hakim telah dipilih sebagai duta muhibah sukarela Indonesia untuk UNESCO; Christine telah menggunakan kedudukan untuk menggalakkan pendidikan, menolak pembaharuan pendidikan di Indonesia, dan menggalakkan program bantuan bencana di Asia Tenggara.[7]

Pengalaman Hollywood pertama Hakim datang pada tahun 2010, Hakim bermain Wayan, penjual jamu Bali, bersama Julia Roberts dalam Eat Pray Love. Tiba di Bali tiga hari sebelum penggambaran, Christine mendapati dirinya bergegas untuk membaca skrip, muat, dan membebaskan dirinya dari rambut hijau beliau. Beliau bertemu dengan orang yang watak beliau adalah berdasarkan untuk menyediakan untuk peranannya.[1] Pada tahun yang sama, Hakim menerima Anugerah FIAPF untuk "pencapaian cemerlang" beliau; beliau membandingkan anugerah itu kepada Viagra, mengatakan bahawa ia "membuat [beliau] kuat untuk memuaskan hati [penonton]".[1]

Hakim juga pembikin filem dokumentari. Beliau telah membuat satu dokumentari dalam Tapak Warisan Dunia UNESCO Indonesia,[1] dan pada tahun 2011 menghasilkan dokumentari mengenai autisme untuk "mendidik orang ramai" yang dikeluarkan serentak dengan Hari Kesedaran Autisme Sedunia.[8] Sehingga Mei 2011, beliau menghasilkan dokumentari mengenai masyarakat Dayak Kalimantan. Beliau mempertimbangkan untuk membuat sebuah filem fiksyen berdasarkan budaya mereka.[9]

Aktivisme[sunting | sunting sumber]

Bermula pada awal tahun 2000, Hakim menjadi aktivis, dengan memberi tumpuan kepada pendidikan. Selepas gempa bumi dan tsunami Lautan Hindi 2004, beliau pergi banyak lawatan kemanusiaan ke Aceh.[10][2] Beliau kemudiannya mengasaskan ciri Christine Hakim, sebuah yayasan untuk menggalakkan pendidikan awam mengenai autisme. Beliau menggesa kerajaan untuk menghapuskan salah faham mengenai autisme, memanggil keengganan untuk menerima pelajar autistik di sekolah-sekolah awam "pelanggaran hak asasi manusia"[8]

Kehidupan peribadi[sunting | sunting sumber]

Pada tahun 2000, Hakim berkahwin dengan warga Belanda Jeroen Lezer, penerbit filem, penulis dan pelakon. Mereka kini tinggal di Cibubur, Jakarta Timur dengan ibu Hakim dan anak angkat perempuan Shena; [10] Bruce Emond dari The Jakarta Post menggambarkan rumahnya sebagai "seperti taman rahsia yang subur di tengah-tengah suburbia menjalar".[3]

Hakim umumnya mengelakkan membincangkan kehidupan peribadi beliau dengan akhbar dan tidak bersedia untuk membincangkan topik-topik yang tidak melibatkan kepentingan awam. Pada tahun 1992 dia berkata bahawa "90 peratus daripada wartawan di sini tidak berminat untuk filem [beliau], mereka hanya mahu tahu mengenai kehidupan peribadinya."[10]

Filemografi[sunting | sunting sumber]

Hakim pada 2008

Juri festival filem[sunting | sunting sumber]

Mutu kerja dan lakonan Christine seperti diakui dan dimanfaatkan dengan tanggungjawab penjurian filem di festival-festival filem antarabangsa, khasnya di Asia. Pada tahun 2002, beliau menyahut jemputan ke Festival Filem Cannes di Perancis untuk tujuan yang sama.

  • Festival Filem Shanghai (1985)
  • Festival Filem Tokyo (1990)
  • Festival Filem Hawaii (1991)
  • Festival Filem Asia Pasifik (1994)
  • Festival Filem Sydney (1994)
  • Festival Filem Singapura (1994)
  • Festival Filem Asia Pasifik (1995)
  • Festival Filem Jakarta (1995)
  • Festival Filem Asia Fukuoka (1995)
  • Festival Filem South East Asian Bienalle, Kemboja (1997)
  • Festival Filem Cannes ke-55 (2002)

Televisyen[sunting | sunting sumber]

  • Bukan Perempuan Biasa (1997)
  • Tiga Orang Perempuan (2001)

Pencapaian dan kehormatan[sunting | sunting sumber]

Anugerah lakonan[sunting | sunting sumber]

Jumlah kemenangan Piala Citra sebanyak enam kali untuk Pemeran Utama Wanita Terbaik (pelakon wanita terbaik) di Festival Filem Indonesia (yang kini sudah tiada) menjadikan Christine Hakim di antara pelakon wanita yang disegani di Indonesia dan Asia.

  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1974) untuk filem Cinta Pertama (1973)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1977) untuk filem Sesuatu Yang Indah (1977)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1979) untuk filem Pengemis dan Tukang Becak (1978)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1985) untuk filem Kerikil-Kerikil Tajam (1984)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1983) untuk filem Di Balik Kelambu (1982)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1988) untuk filem Tjoet Nja' Dhien (1988)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Festival Filem Asia Pacific - 1998) untuk filem Daun di Atas Bantal (1998)
  • Anugerah Pencapaian Seumur Hidup (Festival Filem Antarabangsa Cinemanila - 2003)

Pingat kebesaran[sunting | sunting sumber]

  • Satyalancana Wira Karya (Indonesia, 1999)
  • Bintang Budaya Parama Dharma (Indonesia, 2003)

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Nota kaki

Sumber petikan[sunting | sunting sumber]

Bibliografi
Sumber dalam talian

Pautan luar[sunting | sunting sumber]