Christine Hakim

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Nama ini merupakan nama orang dalam bahasa Indonesia, ia tiada nama keluarga.
Christine Hakim
Christine Hakim.jpg
Christine pada 2011.
Kelahiran Herlina Christine Natalia Hakim
(1956-12-25) 25 Disember 1956 (umur 60)
Kuala Tungkal, Jambi, Indonesia
Kediaman Jakarta
Warganegara Indonesia
Pekerjaan Pelakon, penerbit, aktivis
Tahun aktif 1973–kini
Karya terkenal
Anugerah 7 Anugerah Citra

Herlina Christine Natalia Hakim (lahir 25 Disember 1956 di Kuala Tungkal, Jambi, Indonesia) atau lebih dikenali sebagai Christine Hakim ialah seorang pelakon, penerbit filem dan aktivis wanita Indonesia. Dilahirkan dalam sebuah keluarga Islam yang taat daripada latar belakang bercampur bangsa di Jambi, beliau membesar di Yogyakarta, yang bercita-cita untuk menjadi seorang arkitek atau pakar psikologi. Ini berubah selepas ditemui oleh Teguh Karya menerusi filem Cinta Pertama, peranan yang memperolehi beliau Anugerah Citra untuk Pelakon Wanita Terbaik dan meyakinkan beliau untuk mengikuti kerjaya dalam bidang lakonan. Sejak itu, beliau telah membintangi banyak filem, termasuk Badai Pasti Berlalu (1977) dan Tjoet Nja' Dhien (1988); beliau juga mempunyai peranan kecil dalam filem Hollywood 2010 Eat Pray Love. Sehingga 2011, beliau telah memenangi enam Anugerah Citra, menerima anugerah pencapaian sepanjang hayat dari Festival Filem Antarabangsa Cinemanila, dan berkhidmat sebagai ahli juri di Festival Filem Cannes.

Sepanjang kerjayanya sebagai pelakon filem Indonesia, Christine dikenali sebagai pelakon yang mempunyai lakonan yang amat bagus. Sehingga telah banyak mendapat pujian dan meraih penghargaan Anugerah Citra selama beberapa kali. Kerana itulah beliau kerap dikatakan hanya berlakon dalam filem-filem yang berkualiti di bawah arahan pengarah-pengarah yang handal.

Biografi[sunting | sunting sumber]

Christine dilahirkan di Kuala Tungkal, Jambi pada sambutan Hari Krismas 25 Disember 1956, tetapi dibesarkan di Yogyakarta. Beliau daripada keturunan campuran, dengan saudara-mara beliau datang dari Padang, Aceh, Banten, Pekalongan, Madiun, dan Timur Tengah; ini menyebabkan beliau mempersoalkan identiti beliau sebagai kanak-kanak dan remaja.[1] Walaupun sebagai umat Islam yang taat, ibu bapanya menamakannya sebagai Christine dan Natalia kerana beliau dilahirkan pada Hari Krismas.[2]

Pada asalnya, Christine tidak berminat untuk menjadi seorang pelakon, tetapi arkitek atau pakar psikologi. Walau bagaimanapun, beliau telah diambil berlakon dalam filem Teguh Karya, Cinta Pertama (1973) selepas melihat gambar peragaan dalam majalah; walaupun hanya model untuk membantu rakannya dan tidak mahu berlakon, beliau tidak dapat menolak permintaan Karya ini kerana takut menjadi kurang sopan kepada orang seperti "hangat dan mesra". Beliau kemudiannya menyifatkan Karya sebagai mempunyai "terjejas berikutan, perlahan-lahan, perlahan-lahan, seperti fisherma," dan dianggap meninggalkan lakonan selepas mengakhiri penggambaran. Karya beliau dalam Cinta Pertama memperoleh beliau Anugerah Citra untuk Pelakon Wanita Terbaik, yang meyakinkan beliau untuk terus berlakon.[1] Karya kemudian memberitahu beliau bahawa beliau telah berjuang dengan penerbit ke atas pemutus beliau; penerbit melahirkan kebimbangan bahawa Hakim adalah "terlalu nipis dan tidak mempunyai dada," yang Karya menjawab "kita menjual filem atau kita menjual buah dada?"[3]

Pada tahun berikutnya, Christine membintangi filem lain diarahkan oleh Karya, Kawin Lari. Pengalaman ini memberikan beliau pemahaman berlakon yang lebih baik, menyebabkan beliau "melihat kehidupan dari perspektif yang berbeza dalam mengkaji watak [beliau]." Ia diikuti oleh peranan dalam Sesuatu Yang Indah (1976), yang diarahkan oleh Wim Umboh. Sesuatu Yang Indah adalah filem pertama di mana Christine menggunakan suara beliau sendiri; suara beliau telah diambilalih oleh Titi Qadarsih dalam filem-filem sebelumnya; suara Christine sendiri telah dianggap "terlalu berat."[3] Pada tahun berikutnya (1977), beliau membintangi Badai Pasti Berlalu, yang terdapat pada poster dan sampul album runut bunyi, Christine melakonkan watak sebagai Siska.[4]

Christine menyampaikan 14 filem Indonesia di Festival Nantes Tiga Benua pada November 1983; dia telah berlakon dalam separuh daripada mereka. Dua tahun kemudian beliau menjadi pemerhati di Pesta Filem Cannes, menarik hubungan kerja dengan Pierre Risient, yang kemudiannya membantu beliau dalam membawa filem-filem beliau ke Cannes.[2]

Salah satu daripadanya adalah filem 1988, Tjoet Nja Dhien arahan Eros Djarot, di mana Christine telah diambil sebagai pemimpin gerila Aceh Cut Nyak Dhien. Ia memenangi anugerah Festival Filem Cannes 1989 untuk Filem Antarabangsa Terbaik,[5] yang ditayangkan di Le Semaine de Critique.[2] Hakim kemudiannya memegang peranan sebagai "penghormatan besar" dan "sangat mencabar"; beliau telah mengkreditkan peranan untuk menjawab soalan-soalan beliau pada pengenalannya.[1] Filem ini kemudian menjadi penyerahan Indonesia ke Anugerah Akademi ke-62 bagi Filem Bahasa Asing Terbaik.[6]

Christine menayangkan karya pertamanya sebagai penerbit, Daun di Atas Bantal semasa Un Certain Regard di Cannes sepuluh tahun kemudian.[2] Apabila menghasilkan filem itu, beliau memilih pengarah muda Garin Nugroho, yang dilihat sebagai sangat berbakat; beliau juga mengambil peranan utama. Semasa penerbitan, beliau membuat satu kesilapan yang memerlukan penggambaran semula semua rakaman. Dalam usaha untuk mengurangkan perbelanjaan, Christine telah menyelamatkan semua tin filem terdedah untuk menghantar ke makmal membangun sekaligus; makmal kemudian memberitahu beliau bahawa masalah teknikal dengan kamera telah diberikan semua itu tidak boleh digunakan dan bahawa masalah itu boleh dikesan lebih awal jika beliau hantar setiap boleh kerana ia telah difilemkan.[1]

Satu lagi penerbitan, Pasir Berbisik pada 2001, pergi lebih lancar. Filem, yang mana Christine menerbitkan bersama dan memainkan peranan utama, telah ditayangkan di Festival Filem Asia Deauville. [2] Pada tahun berikutnya beliau telah dilantik sebagai juri Festival Filem Cannes, bersama-sama dengan Michelle Yeoh.[1] Pada tahun 2005 beliau menerima satu penghormatan khas semasa majlis perasmian Festival Filem Asia Deauville ke-7.[2]

Pada tahun 2003, Christine memulakan kerja dengan RCTI dan Metro TV untuk rancangan TV Untukmu Guru. Lima tahun kemudian, beliau telah dipilih sebagai duta muhibah sukarela Indonesia untuk UNESCO; Christine telah menggunakan kedudukan untuk menggalakkan pendidikan, menolak pembaharuan pendidikan di Indonesia, dan menggalakkan program bantuan bencana di Asia Tenggara.[7] Pada 2004, beliau bersama rakan senegaranya, Slamet Rahardjo, Alex Komang dan Dian Sastrowardoyo membintangi filem sejarah epik Malaysia Puteri Gunung Ledang arahan Saw Teong Hin lakonan M. Nasir dan Tiara Jacquelina.

Pengalaman Hollywood pertama Christine datang pada tahun 2010, Hakim melakonkan watak Wayan, penjual jamu Bali, bersama Julia Roberts dalam Eat Pray Love. Tiba di Bali tiga hari sebelum penggambaran, Christine mendapati dirinya bergegas untuk membaca skrip, muat, dan membebaskan dirinya dari rambut hijau beliau. Beliau bertemu dengan orang yang watak beliau adalah berdasarkan untuk menyediakan untuk peranannya.[1] Pada tahun yang sama, beliau menerima Anugerah FIAPF untuk "pencapaian cemerlang" beliau; beliau membandingkan anugerah itu kepada Viagra, mengatakan bahawa ia "membuat [beliau] kuat untuk memuaskan hati [penonton]".[1]

Christine juga pembikin filem dokumentari. Beliau telah membuat satu dokumentari dalam Tapak Warisan Dunia UNESCO Indonesia,[1] dan pada tahun 2011 menghasilkan dokumentari mengenai autisme untuk "mendidik orang ramai" yang dikeluarkan serentak dengan Hari Kesedaran Autisme Sedunia.[8] Sehingga Mei 2011, beliau menghasilkan dokumentari mengenai masyarakat Dayak Kalimantan. Beliau mempertimbangkan untuk membuat sebuah filem fiksyen berdasarkan budaya mereka.[9]

Aktivisme[sunting | sunting sumber]

Bermula pada awal 2000, Hakim menjadi aktivis, dengan memberi tumpuan kepada pendidikan. Selepas gempa bumi dan tsunami Lautan Hindi 2004, beliau membuat lawatan kemanusiaan ke Aceh.[10][2] Beliau kemudiannya mengasaskan Yayasan Christine Hakim, untuk menggalakkan pendidikan awam mengenai autisme. Beliau menggesa kerajaan untuk menghapuskan salah faham mengenai autisme, memanggil keengganan untuk menerima pelajar autistik di sekolah-sekolah awam "pelanggaran hak asasi manusia"[8]

Kehidupan peribadi[sunting | sunting sumber]

Pada tahun 2000, Hakim berkahwin dengan warga Belanda Jeroen Lezer, penerbit filem, penulis dan pelakon. Mereka kini tinggal di Cibubur, Jakarta Timur dengan ibu Hakim dan anak angkat perempuan Shena; [10] Bruce Edmond dari The Jakarta Post menggambarkan rumahnya sebagai "seperti taman rahsia yang subur di tengah-tengah suburbia menjalar".[3]

Hakim umumnya mengelakkan membincangkan kehidupan peribadi beliau dengan akhbar dan tidak bersedia untuk membincangkan topik-topik yang tidak melibatkan kepentingan awam. Pada tahun 1992 dia berkata bahawa "90 peratus daripada wartawan di sini tidak berminat untuk filem [beliau], mereka hanya mahu tahu mengenai kehidupan peribadinya."[10]

Filemografi[sunting | sunting sumber]

Hakim pada 2008

Juri festival filem[sunting | sunting sumber]

Mutu kerja dan lakonan Christine seperti diakui dan dimanfaatkan dengan tanggungjawab penjurian filem di festival-festival filem antarabangsa, khasnya di Asia. Pada tahun 2002, beliau menyahut jemputan ke Festival Filem Cannes di Perancis untuk tujuan yang sama.

  • Festival Filem Shanghai (1985)
  • Festival Filem Tokyo (1990)
  • Festival Filem Hawaii (1991)
  • Festival Filem Asia Pasifik (1994)
  • Festival Filem Sydney (1994)
  • Festival Filem Singapura (1994)
  • Festival Filem Asia Pasifik (1995)
  • Festival Filem Jakarta (1995)
  • Festival Filem Asia Fukuoka (1995)
  • Festival Filem South East Asian Bienalle, Kemboja (1997)
  • Festival Filem Cannes ke-55 (2002)

Televisyen[sunting | sunting sumber]

  • Bukan Perempuan Biasa (1997)
  • Tiga Orang Perempuan (2001)

Pencapaian dan penghargaan[sunting | sunting sumber]

Anugerah lakonan[sunting | sunting sumber]

Jumlah kemenangan Piala Citra sebanyak enam kali untuk Pemeran Utama Wanita Terbaik (pelakon wanita terbaik) di Festival Filem Indonesia (yang kini sudah tiada) menjadikan Christine Hakim di antara pelakon wanita yang disegani di Indonesia dan Asia.

  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1974) untuk filem Cinta Pertama (1973)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1977) untuk filem Sesuatu Yang Indah (1977)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1979) untuk filem Pengemis dan Tukang Becak (1978)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1985) untuk filem Kerikil-Kerikil Tajam (1984)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1983) untuk filem Di Balik Kelambu (1982)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Piala Citra, Festival Filem Indonesia - 1988) untuk filem Tjoet Nja' Dhien (1988)
  • Pelakon Wanita Terbaik (Festival Filem Asia Pacific - 1998) untuk filem Daun di Atas Bantal (1998)
  • Anugerah Pencapaian Seumur Hidup (Festival Filem Antarabangsa Cinemanila - 2003)

Pingat kebesaran[sunting | sunting sumber]

  • Satyalancana Wira Karya (Indonesia, 1999)
  • Bintang Budaya Parama Dharma (Indonesia, 2003)

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Nota kaki

Sumber petikan[sunting | sunting sumber]

Bibliografi
Sumber dalam talian

Pautan luar[sunting | sunting sumber]