Dasar tenaga Malaysia

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Dasar tenaga Malaysia ditentukan oleh Kerajaan Malaysia, yang menangani isu pengeluaran tenaga, pengedaran, dan penggunaan. Jabatan Bekalan Elektrik dan Gas (kini Suruhanjaya Tenaga Malaysia) bertindak sebagai pengawal selia sementara pemain lain dalam sektor tenaga termasuk bekalan tenaga dan syarikat perkhidmatan, institusi penyelidikan dan pembangunan dan pengguna. Syarikat berkaitan kerajaan Petronas dan Tenaga Nasional adalah pemain utama dalam sektor tenaga Malaysia.

Agensi-agensi kerajaan yang menyumbang kepada dasar ini ialah Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air MalaysiaSuruhanjaya Tenaga dan Pusat Tenaga Malaysia. Antara dokumen yang berasaskan dasar itu ialah Akta Pembangunan Petroleum 1974, 1975 Dasar Petroleum Negara, 1980 Dasar Penurunan Negara, Akta Bekalan Elektrik 1990, Akta Pembekalan Gas 1993, Peraturan Elektrik 1994, Peraturan Bekalan Gas dan Akta Suruhanjaya Tenaga 2001.[1]

Dasar gambaran[sunting | sunting sumber]

Pengeluaran minyak Malaysia tidak lagi memenuhi keperluannya.

Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air telah mengenal pasti tiga objektif tenaga utama yang akan memainkan peranan penting dalam membimbing pembangunan sektor tenaga.

Bekalan[sunting | sunting sumber]

Memastikan penyediaan bekalan tenaga yang mencukupi, selamat dan kos efektif menerusi membangunkan sumber tenaga asli yang tidak boleh diperbaharui dan sumber tenaga boleh diperbaharui menggunakan pilihan kos terkini dan kepelbagaian sumber bekalan dari dalam dan luar negara.

Dalam usaha untuk mencapai matlamat penawaran, inisiatif-inisiatif dasar, terutamanya berkaitan dengan minyak mentah dan gas asli, Malaysia telah mensasarkan untuk memperluaskan kehidupan sumber tenaga tidak boleh diperbaharui dalam negeri, serta kepelbagaian dari pergantungan minyak untuk memasukkan bentuk tenaga lain sumber.

Penggunaan[sunting | sunting sumber]

Untuk menggalakkan penggunaan tenaga yang cekap dan tidak menggalakkan penggunaan tenaga yang tidak produktif dan tidak produktif.

Pendekatan dasar untuk merealisasikan matlamat ini adalah bergantung kepada industri tenaga dan pengguna untuk menjalankan kecekapan dalam pengeluaran tenaga, pengangkutan, penukaran tenaga, penggunaan dan penggunaan tenaga menerusi pelaksanaan program kesedaran. Inisiatif pengurusan sampingan permintaan oleh utiliti, terutamanya melalui insentif tarif, mempunyai kesan ke atas penggunaan dan penggunaan yang cekap.

Inisiatif kerajaan untuk menggalakkan kogenerasi juga bertujuan untuk mempromosikan kaedah yang cekap untuk menjana tenaga haba dan elektrik dari satu sumber tenaga.

Alam Sekitar[sunting | sunting sumber]

Untuk meminimumkan kesan negatif pengeluaran tenaga, pengangkutan, penukaran, penggunaan dan penggunaan terhadap alam sekitar.

Objektif alam sekitar telah melihat inisiatif dasar yang terhad pada masa lalu. Semua projek pembangunan tenaga utama tertakluk kepada keperluan penilaian impak alam sekitar mandatori. Akibat-akibat alam sekitar, seperti pelepasan, pelepasan dan bunyi bising adalah tertakluk kepada piawaian kualiti alam sekitar seperti piawaian kualiti udara dan pelepasan.

Dasar tenaga boleh diperbaharui[sunting | sunting sumber]

Kerajaan Malaysia sedang berusaha untuk menggiatkan lagi pembangunan tenaga boleh diperbaharui, terutamanya biomas, sebagai bahan api 'kelima' di bawah Dasar Peleburan Bahan Api negara. Dasar yang ditetapkan pada tahun 2001, mempunyai sasaran tenaga boleh diperbaharui yang menyediakan 5% penjanaan elektrik menjelang tahun 2005, bersamaan antara kapasiti terpasang 500 dan 600 megawatt (MW). Dasar ini diperkuat oleh insentif fiskal, seperti elaun cukai pelaburan dan Program Tenaga Boleh Diperbaharui Kecil (SREP), yang menggalakkan sambungan kilang pembangkit kuasa kecil yang boleh diperbaharui ke grid kebangsaan.[2]

Program Tenaga Boleh Diperbaharui Kecil membolehkan projek-projek yang boleh diperbaharui sehingga kapasiti 10 MW untuk menjual output elektrik mereka kepada TNB, di bawah perjanjian lesen 21 tahun. Banyak aplikasi untuk program ini telah diterima, terutamanya melibatkan biomas, dan lebih daripada separuh ini adalah untuk sisa minyak sawit. Pada tahun 2005 terdapat 28 projek biomas yang diluluskan yang melibatkan pemasangan 194 MW kapasiti sambungan grid. Terdapat juga empat projek berasaskan pelupusan gas yang diluluskan, dengan kapasiti 9 MW dan 18 projek hidro-mini mini yang menawarkan 69.9 MW jumlah kapasiti.[2]

Pada masa ini (2016), Pihak Berkuasa Pembangunan Tenaga Lestari (SEDA) Malaysia sedang menjalankan usaha pemetaan angin di luar negara yang komprehensif. SEDA Malaysia adalah badan berkanun yang dibentuk di bawah Akta Lembaga Pembangunan Tenaga Lestari 2011. Salah satu peranan utama SEDA adalah untuk mentadbir dan mengurus pelaksanaan mekanisme Tarif Tarif (FiT), termasuk dana Tenaga Diperbaharui yang diamanahkan di bawah Akta Tenaga Boleh Diperbaharui pada tahun 2011.[3] Dana Tenaga Boleh Diperbaharui diwujudkan untuk menyokong skim FiT. Latihan pemetaan angin dalam talian sekarang akan menentukan sama ada tenaga angin harus dimasukkan dalam rejim FiT.[4]

Pengeluaran dan penggunaan[sunting | sunting sumber]

Secara tradisinya, pengeluaran tenaga di Malaysia telah berasaskan minyak dan gas asli.[5] Malaysia kini mempunyai 13GW kapasiti penjanaan elektrik.[6] Kapasiti penjanaan kuasa yang disambungkan ke Grid Nasional Malaysia ialah 19,023 MW, dengan permintaan maksimum 13,340 MW pada Julai 2007 mengikut Suruhanjaya Tenaga.[7] Jumlah penjanaan elektrik pada tahun 2007 adalah 108,539 GW · h dengan jumlah penggunaan 97,113 GW · h atau 3,570 kW · h per kapita.[8] Campuran bahan api generasi adalah gas 62.6%, 20.9% arang batu, 9.5% hidro dan 7% daripada bahan bakar lain.[9] Pada tahun 2007, negara secara keseluruhan menggunakan 514 ribu tong (23.6 juta tan) minyak harian berbanding pengeluaran 755 ribu tong (34.2 juta tan) sehari.[10]

Walau bagaimanapun, Malaysia hanya memiliki 33 tahun rizab gas asli, dan 19 tahun rizab minyak, sementara permintaan untuk tenaga semakin meningkat. Disebabkan ini, kerajaan Malaysia berkembang ke sumber tenaga boleh diperbaharui.[5] Pada masa ini, 16% penjanaan elektrik di Malaysia adalah hidroelektrik, baki 84% adalah haba.[6] Industri minyak dan gas di Malaysia kini dikuasai oleh Petronas,[11] dan sektor tenaga secara keseluruhan dikawal oleh Suruhanjaya Tenaga, sebuah suruhanjaya berkanun yang mentadbir tenaga di semenanjung dan Sabah, di bawah syarat-syarat Akta Suruhanjaya Elektrik 2001.[12]

Data pengeluaran dan data penggunaan elektrik bersejarah Semenanjung Malaysia[sunting | sunting sumber]

Tahun Kapasiti pengeluaran Permintaan maksima
Kapasiti pengeluaran TNB Kapasiti pengeluaran IPP Jumlah kapasiti pengeluaran
2005 6346 11277 17623 12493
2006 6346 11977 18323 12990
2007 6346 13377 19723 13620
2008 6436 13377 19723 14007
2009 7040 14777 21817 14245

Semua angka berada dalam Megawatt

Sumber: Laporan Tahunan Suruhanjaya Tenaga[13][14]

Data pengeluaran dan penggunaan elektrik bersejarah Sabah[sunting | sunting sumber]

Tahun Kapasiti pengeluaran Permintaan maksima
2005 660 548
2006 708 594
2007 706 625
2008 812 673
2009 903 719

Semua angka berada dalam Megawatt

Sumber: Laporan Tahunan Suruhanjaya Tenaga[13][14]

Cekap tenaga[sunting | sunting sumber]

Penggunaan tenaga bagi setiap orang adalah tinggi di Malaysia berbanding dengan negara berpendapatan menengah ke atas seperti Brazil, Turki atau China.[15] Pada 2015, sektor pengangkutan menggunakan 23,425 kilotan setara minyak (ktoe), yang bermaksud bahawa ia bertanggungjawab untuk 45.2% daripada jumlah tenaga yang digunakan di Malaysia. Ia diikuti oleh sektor industri, yang menggunakan 13,989 ktoe (27.0% daripada jumlah permintaan tenaga); sektor kediaman dan komersial pada 7,559 ktoe (14.6% daripada jumlah permintaan tenaga); kegunaan bukan tenaga seperti pembuatan bahan kimia pada 5,928 ktoe (11.4%) dan perakaunan pertanian yang lain.[16].

Suruhanjaya Tenaga Malaysia telah menubuhkan pelbagai program kecekapan tenaga.[17] Kerajaan tempatan juga menunjukkan kepimpinan mengenai dasar kecekapan tenaga: Putrajaya mempunyai aspirasi menjadi "Bandar Hijau" pada tahun 2025,[18] sementara Iskandar Malaysia telah membangunkan "Rangka Tindakan Masyarakat Rendah Karbon".[19]

Terdapat banyak peluang untuk meningkatkan kecekapan tenaga di kawasan bandar, di mana 73% penduduk Malaysia hidup.[20] dan lebih daripada 90% aktiviti ekonomi Malaysia dijalankan.[21] Sebagai contoh, Johor Bahru boleh mengurangkan pelepasannya sebanyak satu perempat menjelang 2025 melalui pelbagai pelaburan berkesan kos: beralih dari diesel kepada gas asli dalam industri getah dan petrokimia, mempromosikan kereta hibrid, mengamalkan piawaian bangunan hijau yang lebih bercita-cita tinggi dan memperkenalkan wajib piawaian prestasi tenaga untuk peralatan seperti penghawa dingin.[22] Suruhanjaya Tenaga sudah mempunyai beberapa langkah ini. Sebagai contoh, Peraturan Elektrik 1994 telah memperkenalkan sistem pelabelan dan piawaian prestasi untuk penghawa dingin, peti sejuk, kipas domestik dan televisyen.[23] Terdapat juga pelbagai skim kerajaan untuk membiayai pembangunan tenaga bangunan, yang mempunyai pelbagai tahap keberkesanan.[24]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "National Energy Policy". Ministry of Energy, Green Technology and Water. 31 January 2008. Dicapai 25 May 2009. [pautan putus]
  2. ^ a b Business Monitor International (February 2008). "Malaysia Power Report Q2 2008", London,UK: Business Monitor International.
  3. ^ http://seda.gov.my/
  4. ^ Ho, L.-W. (Jan 2016). "Wind energy in Malaysia: Past, present and future". Renew. Sustain. Energy Rev. Elsevier. 53: 279–295. doi:10.1016/j.rser.2015.08.054. 
  5. ^ a b "Renewable Energy and Kyoto Protocol: Adoption in Malaysia". Publicweb.unimap.edu.my. Diarkibkan daripada asal pada 30 April 2010. Dicapai 24 September 2010. 
  6. ^ a b Global Energy Network Institute 1-619-595-0139 (28 June 2007). "National Energy Grid of Malaysia – National Electricity Transmission Grid of Malaysia". Geni.org. Dicapai 24 September 2010. 
  7. ^ "Statistics of Interim on the Performance of the Electricity Supply in Malaysia for the First Half Year of 2007" (PDF). Suruhanjaya Tenaga. 29 January 2008. [pautan putus]
  8. ^ "Electric Supply Industry in Malaysia Performance And Statistical Information 2007" (PDF). Suruhanjaya Tenaga. Dicapai 25 May 2009. [pautan putus]
  9. ^ Department of Electricity Supply Regulation, Energy Commission (2007). "Electricity Supply Industry in Malaysia – Performance And Statistical Information 2006" (PDF). Suruhanjaya Tenaga. [pautan putus]
  10. ^ "BP Statistical Review of World Energy June 2008". BP plc. June 2008. Dicapai 25 May 2009. 
  11. ^ "U.S. Energy Information Administration Independent Statistics and Analysis Malaysia". U.S. Energy Information Administration. 2009. Diarkibkan daripada asal pada 30 September 2010. Dicapai 24 September 2010. 
  12. ^ "Overview of Energy Commission". St.gov.my. Diarkibkan daripada asal pada 7 October 2010. Dicapai 24 September 2010. 
  13. ^ a b Suruhanjaya Tenega. "Suruhjana Tenega Annual Report 2009". 
  14. ^ a b Suruhjana Tenega. "Suruhanjaya Tenega Annual Report 2007" (PDF). [pautan putus]
  15. ^ "Energy use (kg of oil equivalent per capita)". World Bank. Dicapai 9 April 2014. 
  16. ^ "National Energy Balance". Suruhanjaya Tenaga (Energy Commission). 
  17. ^ "Energy Efficiency". Suruhanjaya Tenaga. 6 May 2009. Dicapai 25 May 2009. 
  18. ^ "Toward Putrajaya Green City 2025" (PDF). Putrajaya Corporation. Dicapai 9 April 2018. 
  19. ^ "Low-Carbon Society Blueprint for Iskandar Malaysia 2025" (PDF). https://www.nies.go.jp/unfccc_cop/2014/4.3.pdf. Dicapai 9 April 2018.  pautan luar dalam |publisher= (bantuan)
  20. ^ "Urban population (% of total)". World Bank. Dicapai 9 April 2014. 
  21. ^ Muller, S (2013). "Urbanization, infrastructure and economic growth in Southeast Asia". Institute for Sustainable Communities. Dicapai 7 July 2014. 
  22. ^ Colenbrander, Sarah (2 June 2015). "Exploring the economic case for early investment in climate change mitigation in middle-income countries: a case study of Johor Bahru, Malaysia". Climate and Development. 8 (4): 351-364. doi:10.1080/17565529.2015.1040367. 
  23. ^ Suruhanjaya Tenaga. "Guideline on Energy Efficiency Labelling for Electrical Appliances". Dicapai 9 April 2018. 
  24. ^ Hor, Kevin (2018). "Analysis and recommendations for building energy efficiency financing in Malaysia". Energy Efficiency. 11 (1): 79–95. doi:10.1007/s12053-017-9551-2. 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]