Singapura dalam Malaysia

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Negeri Singapura
State of Singapore (Inggeris)
新加坡州 Xīnjiāpō zhōu (Cina)
Negeri Malaysia

1963–1965


Bendera Jata
Kaitan Singapura kepada Semenanjung Malaysia
Ibu negara Singapura
Kerajaan Dewan Undangan
Yang di-Pertua Negeri
 •  1963–1965 Yusof Ishak
Perdana Menteri
 •  1963–1965 Lee Kuan Yew
Era sejarah Konfrontasi Indonesia-Malaysia
 •  Singapura menyertai Persekutuan 16 September 1963
 •  Singapura mengisytiharkan kemerdekaan 9 Ogos 1965
Luas
 •  1964[1] 670 km² (259 batu²)
Populasi
 •  1964[1] (anggr.) 1,841,600 
     Ketumpatan 2,748.7 /km²  (7,119 /batu²)
Mata wang Dolar Tanah Melayu dan British Borneo
Hari ini sebahagian daripada  Singapura

Singapura adalah salah satu daripada 14 negeri Malaysia dari 1963 hingga 1965. Malaysia ditubuhkan pada 16 September 1963 sebagai entiti politik baru dari penggabungan Persekutuan Tanah Melayu dengan bekas jajahan British Borneo Utara, Sarawak dan Singapura. Ini menandakan berakhirnya tempoh 144 tahun pemerintahan British di Singapura, bermula dengan penubuhan Singapura moden oleh Sir Stamford Raffles pada tahun 1819.

Walau bagaimanapun, kesatuan itu tidak stabil kerana perbezaan kesangsian dan ideologi antara pemimpin-pemimpin Negeri Singapura dan kerajaan persekutuan Malaysia. Isu-isu seperti itu mengakibatkan perselisihan yang kerap berkaitan dengan ekonomi, kewangan dan politik. Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO), yang merupakan parti politik yang berkuasa di kerajaan persekutuan, menyaksikan penyertaan Parti Tindakan Rakyat (PAP) yang berpangkalan di Singapura pada pilihan raya umum 1964 sebagai ancaman kepada sistem politik masyarakat Melayu. Terdapat juga rusuhan kaum utama tahun itu yang membabitkan majoriti masyarakat Cina dan masyarakat Melayu di Singapura. Semasa pilihan raya kecil Singapura 1965, UMNO melancarkan sokongannya di sebalik calon pembangkang Barisan Sosialis. Pada tahun 1965, Perdana Menteri Malaysia Tunku Abdul Rahman memutuskan pengusiran Singapura dari Persekutuan, yang membawa kepada kemerdekaan Singapura pada 9 Ogos 1965.[2]

Ketegangan kaum[sunting | sunting sumber]

Ketegangan kaum meningkat secara mendadak dalam setahun. Mereka didorong oleh taktik Barisan Sosialis untuk merangsang sentimen perkauman kerana parti pro-Komunis berusaha menggunakan cara untuk bertahan terhadap tindakan keras oleh kedua-dua kerajaan Singapura dan Kerajaan Persekutuan. Khususnya, walaupun kerajaan Malaysia meluluskan kewarganegaraan kepada banyak pendatang China selepas kemerdekaan, di Singapura orang Cina menghina dasar-dasar tindakan afirmatif Persekutuan, yang memberikan keistimewaan istimewa kepada orang Melayu yang dijamin di bawah Perkara 153 Perlembagaan Malaysia. Ini termasuk manfaat kewangan dan ekonomi yang secara istimewa diberikan kepada orang Melayu dan pengiktirafan Islam sebagai agama rasmi tunggal, walaupun kaum non-Muslim mengekalkan kebebasan beribadat.

Orang Melayu dan Muslim di Singapura semakin disesatkan oleh tuduhan Kerajaan Persekutuan bahawa PAP telah mengkritik orang Melayu. Banyak rusuhan kaum yang berlaku, dan jam malam kerap kali dikenakan untuk memulihkan ketenteraman. Situasi politik luaran juga tegang pada masa itu, dengan Indonesia secara aktif menentang penubuhan Persekutuan Malaysia. Presiden Sukarno dari Indonesia mengisytiharkan keadaan Konfrontasi terhadap Malaysia dan memulakan tindakan tentera dan lain-lain terhadap negara baru, termasuk pengeboman MacDonald House di Singapura pada bulan Mac 1965 oleh komando Indonesia yang membunuh tiga orang. Indonesia juga melakukan kegiatan menghasut untuk memprovokasi orang Melayu terhadap kaum Cina.[3] Salah satu rusuhan yang lebih terkenal ialah rusuhan kaum 1964 yang berlaku pada hari lahir Nabi Muhammad pada 21 Julai, berhampiran kallang Gasworks; dua puluh tiga terbunuh dan beratus-ratus cedera. Lebih banyak rusuhan berlaku pada bulan September 1964. Harga makanan merosot apabila sistem pengangkutan terganggu semasa tempoh pergolakan ini, menyebabkan kesusahan selanjutnya. Kerajaan Singapura kemudian menamakan 21 Julai setiap tahun sebagai Hari Harmoni Perkauman.

Ketidakpersetujuan[sunting | sunting sumber]

Kerajaan Persekutuan Malaysia, yang dikuasai oleh Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO), bimbang bahawa selama Singapura kekal di Persekutuan, dasar tindakan afirmatif bumiputera untuk orang Melayu dan penduduk pribumi akan terjejas dan oleh itu bertentangan dengan agenda menangani kesenjangan ekonomi antara kumpulan perkauman. Salah satu kebimbangan utama ialah PAP terus mengabaikan perbezaan ini dalam laungan mereka untuk "Malaysian Malaysia" – perlakuan yang sama bagi semua kaum di Malaysia oleh kerajaan yang sepatutnya menjadi warganegara Malaysia tanpa mengambil kira keadaan ekonomi mana-mana kaum tertentu. Satu lagi penyumbang adalah ketakutan bahawa dominasi ekonomi pelabuhan Singapura pasti akan mengalihkan kuasa politik dari Kuala Lumpur pada masa, sekiranya Singapura kekal di Persekutuan.

Kerajaan negeri dan persekutuan juga mempunyai perselisihan di hadapan ekonomi. Walaupun perjanjian awal untuk mewujudkan pasaran biasa, Singapura terus menghadapi sekatan apabila berdagang dengan negara-negara lain di Malaysia. Sebagai membalas dendam, Singapura tidak memanjangkan jumlah pinjaman yang dipersetujui untuk pembangunan ekonomi kedua-dua negeri timur Sabah dan Sarawak. Keadaan itu meningkat kepada keamatan seperti itu bahawa perbincangan tidak lama lagi telah merosot dan ucapan-ucapan dan penulisan yang kesat telah menjadi semakin besar di kedua-dua belah pihak. Ekstremis UMNO menyeru penangkapan Lee Kuan Yew.

Pengusiran[sunting | sunting sumber]

Pada 7 Ogos 1965, Perdana Menteri Tunku Abdul Rahman, tidak ada alternatif untuk mengelakkan pertumpahan darah, menasihatkan Parlimen Malaysia bahawa ia harus mengundi untuk mengusir Singapura dari Malaysia.[2] Walaupun percubaan terakhir oleh pemimpin PAP, termasuk Lee Kuan Yew, untuk mengekalkan Singapura sebagai sebuah negeri dalam kesatuan itu, Parlimen pada 9 Ogos 1965 mengundi 126-0 memihak kepada pengusiran Singapura, dengan Anggota Parlimen dari Singapura tidak hadir. Pada hari itu, Lee yang menangis mengumumkan bahawa Singapura adalah negara yang berdaulat, berdaulat dan menganggap peranan Perdana Menteri negara baru itu. Ucapannya termasuk petikan ini: "Bagi saya ini adalah detik kesedihan kerana sepanjang hayat saya ... anda melihat seluruh kehidupan orang saya ... Saya telah mempercayai penggabungan dan perpaduan kedua-dua wilayah ini. oleh geografi, ekonomi, dan hubungan kekeluargaan.... "[4]

Di bawah pindaan perlembagaan yang diluluskan pada bulan Disember tahun itu, negara baru menjadi Republik Singapura, dengan Yang di-Pertuan Negara menjadi Presiden, dan Dewan Undangan menjadi Parlimen Singapura. Perubahan ini dibuat retroaktif sehingga tarikh pemisahan Singapura dari Malaysia. Dolar Malaya dan British Borneo kekal sah sehingga pengenalan dolar Singapura pada tahun 1967. Sebelum pemisahan mata wang, terdapat perbincangan tentang mata wang bersama antara Kerajaan Malaysia dan Singapura.

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "Singapore - Land area". Index Mundi. Dicapai pada August 27, 2016. 
  2. ^ a b "Road to Independence". Headlines, Lifelines, by AsiaOne. 1998. Diarkibkan daripada original pada 13 October 2013. 
  3. ^ Barbara Leitch LePoer, ed. (1989). "Road to Independence". Singapore: A Country Study. Washington, D.C.: Federal Research Division, Library of Congress. ISBN 978-0-16-034264-6. Diarkibkan daripada original pada 4 July 2014. 
  4. ^ Lee Kuan Yew (9 August 1965). "Transcript of a Press Conference Given by the Prime Minister of Singapore, Mr. Lee Kuan Yew, at Broadcasting House, Singapore, at 1200 Hours on Monday 9th August, 1965" (PDF). Government of Singapore (archived on the National Archives of Singapore website). m/s. 21–22. Diarkibkan daripada original (PDF) pada 9 August 2014. 

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]