Islam di Thailand

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Sebahagian kecil daripada siri
Islam mengikut negara

Mecca skyldie.jpg
Islam di Afrika

Afrika SelatanAlgeriaAngolaBeninBotswanaBurkina FasoBurundiCameroonCape VerdeChadComorosDjiboutiEritreaGabonGambiaGhanaGuineaGuinea-BissauGuinea KhatulistiwaHabsyahCôte d'IvoireKenyaLesothoLiberiaLibyaMadagascarMaghribiMalawiMaliMauritaniaMauritiusMesirMozambiqueNamibiaMesirNigerNigeriaRepublik  Afrika TengahRepublik CongoRepublik  Demokratik  CongoRwandaSahara Barat (Republik Demokratik Arab  Sahara)São Tomé dan PríncipeSenegalSeychellesSierra LeoneSomaliaSudanSwazilandTanzaniaTogoTunisiaUgandaZambiaZimbabwe

Islam di Asia

AfghanistanArab SaudiArmeniaAzerbaijanBahrainBangladeshBhutanBruneiChina (Republik China (Hong KongMacau)• (Taiwan)CyprusEmiriah Arab BersatuFilipinaGeorgiaIndiaIndonesiaIranIraqIsraelJepunJordanKazakhstanKembojaKorea (Korea UtaraKorea  Selatan)• KuwaitKyrgyzstanLaosLubnanMalaysiaMaldivesMongoliaMyanmarNepalOmanPakistanQatarRusiaSingapuraSri LankaSyriaTajikistanThailandTimor  TimurTurkmenistanUzbekistanVietnamYaman

Islam di Eropah

AlbaniaAndorraArmeniaAustriaAzerbaijanBelandaBelarusBelgiumBosnia dan HerzegovinaBulgariaCroatiaCyprusDenmarkEstoniaFinlandGeorgiaGreeceJermanHungaryIcelandIrelandItaliKazakhstanKota  Vatican LatviaLiechtensteinLithuaniaLuxembourg MaltaMoldovaMonacoMontenegroNorwayPerancisPolandPortugalRepublik   CzechRepublik MacedoniaRomaniaRusiaSan MarinoSerbiaSlovakiaSloveniaSepanyolSwedenSwitzerlandTurkiUkraineUnited Kingdom

Islam di Amerika Utara dan Islam di Amerika Selatan

ArgentinaBoliviaBrazilChileColombiaEcuadorGuyanaPanamaParaguayPeruSurinameTrinidad   dan  TobagoUruguayVenezuelaAmerika Syarikat Antigua dan BarbudaBahamasBarbadosBelizeCosta RicaCubaDominicaEl SalvadorGrenadaGuatemalaHaitiHondurasJamaicaKanadaMexicoNicaraguaPanamaRepublik   DominicaSaint Kitts dan NevisSaint LuciaSaint Vincent dan Grenadines

Islam di Oceania

Australia
AustraliaPulau  Christmas(Keris Mas)Pulau  Cocos(Keeling) Pulau   Norfolk

Melanesia
FijiKepulauan   SolomonNew CaledoniaPapua New GuineaTimor TimurVanuatu

Mikronesia
GuamKiribatiKepulauan Mariana   UtaraKepulauan   MarshallNauruPalauPersekutuan  Negara  Micronesia

Polinesia
Amerika SamoaKepulauan CookNew ZealandNiuePitcairnPolinesia PerancisSamoaTokelauTongaTuvaluWallis dan Futuna

Masjid Surat Thani

Agama Islam di Thailand dianuti lebih kurang 4 juta orang atau 6% penduduk negara itu.[1][2]. Kebanyakan orang Islam Thai beraliran Ahli Sunah Waljamaah walaupun terdapat juga penganut mazhab lain dari berbagai-bagai negara. [3][4]

Demografi dan geografi[sunting | sunting sumber]

Sebahagian besar penduduk Islam di Thailand berasal dari wilayah-wilayah selatan di negara itu seperti Yala, Pattani dan Narathiwat.[5] Penduduk Islam yang lain terdapat di merata Thailand terutama di kota Bangkok. Wilayah Satun yang bersempadan dengan Malaysia juga mempunyai penduduk Islam yang ramai.

Etnisiti dan identiti[sunting | sunting sumber]

Masjid Baan Haw yang dibangunkan oleh orang Cina Islam

Penduduk Islam di Thailand terdiri daripada pelbagai bangsa, antara mereka pendatang dari China, Pakistan, Cambodia, Bangladesh, Malaysia, dan Indonesia, selain etnik Thai sendiri. Dua per tiga penganut Islam di Thailand merupakan warga Thai bangsa Melayu yang menduduki kawasan selatan negara itu.[6]

Pribumi Thai[sunting | sunting sumber]

Masyarakat pribumi Thai yang beragama Islam tertumpu di kawasan tengah dan selatan negara itu. Salah satu etnik Thai Islam yang terkenal ialah bekas Panglima Besar Tentera Diraja Thai, Jeneral Sonthi Boonyaratglin. Sonthi mempunyai keturunan Farsi dan moyangnya, Sheikh Ahmad Qomi,[7][8] merupakan seorang pedagang Iran yang bermastautin di Kerajaan Ayutthaya.

Melayu Islam[sunting | sunting sumber]

Di bahagian selatan negara itu, kebanyakan penduduknya ialah orang Melayu yang beragama Islam. Orang Melayu-Islam merangkumi 80% jumlah penduduk di kawasan tersebut. Hal ini berlaku kerana kawasan ini pada masa dahulu merupakan sebahagian daripada Kerajaan Pattani, sebuah kerajaan Melayu-Islam yang wujud sejak kurun ke-15 dan dijajah oleh Siam pada kurun ke-19.

Cina Islam[sunting | sunting sumber]

Orang Cina Islam di sebuah masjid di Amphoe Pai, utara Thailand
Hidangan Khao soi di sebuah restoran Cina Islam di Chiang Mai

Thailand juga mempunyai penduduk Islam yang berketurunan Cina Hui terutama sekali di kawasan bandar bahagian utara negara itu.[9][10] Kebanyakan orang Cina Islam di negara itu tergolong dalam kumpulan yang dipanggil Chin Ho atau Haw dalam bahasa Thai. Namun bukan semua orang Chin Ho itu beragama Islam. Masyarakat Chin Ho merupakan golongan pendatang yang membawa bersama mereka tradisi dan adat masyarakat Hui Islam di China. Salah satu masjid Cina yang terkenal ialah Masjid Baan Haw di Chiang Mai.

Kumpulan etnik Islam yang lain[sunting | sunting sumber]

Terdapat golongan Rohingya di negara itu yang merupakan orang pelarian dari Myanmar. Masyarakat ini boleh dijumpai di khemah orang-orang pelarian, perkampungan nelayan dan pekan-pekan kecil berdekatan dengan persempadan Thailand dan Myanmar.

Selain itu, terdapat juga golongan Islam Cham yang berasal dari Kemboja. Mereka terdapat di kawasan persempadan Thailand dan Kemboja, Bangkok dan juga di bahagian selatan Thailand. Masyarakat Cham mula menetap di Thailand sekitar tahun 1700-an hingga 1800-an.[11]

Masyarakat Islam India, Pakistan dan Bangladesh juga terdapat di merata Thailand dan bekerja sebagai peniaga, usahawan dan juga buruh.

Menurut catatan seorang diplomat Farsi pada 1685, wujud masyarakat Syiah yang berpengaruh di kerajaan Siam pada masa itu. Hal ini dirakamkan oleh pengembara Perancis, Guy Tachard yang mengatakan bahawa persembahan-persembahan Ta'zieh (persembahan teater berunsur Syiah) mendapat dokongan daripada Raja Siam.[12]

Sambutan Maulidur Rasul[sunting | sunting sumber]

Di Bangkok, sambutan Maulidur Rasul atau Ngarn Mawlid Klang (งานเมาลิดกลางแ) memberi peluang kepada masyarakat Islam di sana untuk menonjolkan keunikan budaya dan gaya hidup mereka kepada masyarakat Thai yang lain. Selain hari untuk memperingati kelahiran Rasulullah s.a.w., Ngarn Mawlid Klang juga merupakan hari di mana umat Islam Thai memperbaharui kesetiaan mereka kepada Raja.[13]

Tempat beribadah[sunting | sunting sumber]

Menurut tinjauan Pejabat Statistik Kebangsaan negara itu pada 2007, terdapat 3,494 buah masjid di Thailand, kebanyakannya di wilayah Pattani. 99% masjid-masjid tersebut beraliran Sunni.

Pentadbiran dan pendidikan[sunting | sunting sumber]

Chularatchamontri (จุฬาราชมนตรี) merupakan gelaran untuk Sheikhul Islam atau Mufti di Thailand. Gelaran ini pertama kali digunakan dalam Kerajaan Ayutthaya apabila Raja Songtham (1611–1628) melantik Sheikh Ahmad untuk menyandangi jawatan ini. Menurut undang-undang di negara itu, Chularatchamontri dilantik oleh Raja atas nasihat Perdana Menteri. Beliau mempunyai kuasa atas segala urusan yang berkaitan dengan agama Islam di negara itu dan juga menjadi penasihat kepada kerajaan dan badan-badan pemerintah. Sheikhul Islam Thailand yang terkini ialah Aziz Phitakkumpon (อาซิส พิทักษ์คุมพล) [14]

Negara itu juga mempunyai sebuah majlis agama Islam atau Central Islamic Council of Thailand (คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย) atau CICOT (กอท.), yang diterajui oleh lima orang ahli yang dilantik oleh Raja. Chularatchamontri atau Sheikhul Islam mengetuai majlis ini. Antara peranan majlis ini termasuk menasihati kerajaan dalam hal ehwal agama Islam, mengeluarkan sijil produk makanan halal, menguruskan hal ehwal ibadah haji dan umrah dan memantau pembangunan masjid dan madrasah di negara itu.

Thailand mempunyai beberapa ratus madrasah yang menawarkan pendidikan di peringkat sekolah rendah dan menengah. Selain itu, terdapat juga institusi kewangan Islam seperti Bank Islam Thailand.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. "The World Factbook". Cia.gov. Dicapai pada 2 December 2013.  Check date values in: |access-date= (bantuan)
  2. "Global Religious Landscape Table - Number of Population- Pew Forum on Religion & Public Life". Features.pewforum.org. 18 December 2012. Dicapai pada 2 December 2013.  Check date values in: |access-date=, |date= (bantuan)
  3. [1] Diarkibkan 31 Disember 2010 di Wayback Machine
  4. "thai2arab.com". thai2arab.com. Dicapai pada 2 December 2013.  Check date values in: |access-date= (bantuan)
  5. "Muslim in Thailand". Dicapai pada 2 November 2012. 
  6. "Thailand". Lcweb2.loc.gov. Dicapai pada 2 December 2013.  Check date values in: |access-date= (bantuan)
  7. "ŕ¸Šŕ¸ľŕ¸§ŕ¸´ŕ¸•ŕš ŕ¸Ľŕ¸°ŕ¸œŕ¸Ľŕ¸‡ŕ¸˛ŕ¸™ŕ¸šŕ¸´ŕšŠŕ¸ ŕ¸šŕ¸ąŕ¸‡ : ŕ¸‚ŕšˆŕ¸˛ŕ¸§ŕ¸ ŕ¸˛ŕ¸Łŕš€ŕ¸Ąŕ¸ˇŕ¸ŕ¸‡". Tnews.teenee.com. Dicapai pada 2 December 2013.  Check date values in: |access-date= (bantuan)
  8. "Siam Media News - ÊÂÒÁÁÕà´ÕÂ ¹ÔÇÊì". Siammedia.org. Dicapai pada 2 December 2013.  Check date values in: |access-date= (bantuan)
  9. [2] Diarkibkan 20 Februari 2012 di Wayback Machine
  10. Melvin Ember; Carol R. Ember; Ian Skoggard (30 November 2004). Encyclopedia of Diasporas: Immigrant and Refugee Cultures Around the World. Volume I: Overviews and Topics; Volume II: Diaspora Communities. Springer Science & Business Media. pp. 121–. ISBN 978-0-306-48321-9. 
  11. Rajeswary Ampalavanar Brown (1 October 2013). Islam in Modern Thailand: Faith, Philanthropy and Politics. Taylor & Francis. pp. 19–. ISBN 978-1-134-58396-6.  Check date values in: |date= (bantuan)
  12. [3] Diarkibkan 14 Mei 2009 di Wayback Machine
  13. http://malaysiandigest.com/opinion/484043-celebrating-mawlid-maulidur-rasul.html
  14. Pejabat Sheikhul Islam Thailand

Pautan luar[sunting | sunting sumber]