Moon Jae-in

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Moon Jae-in
문재인
文在寅
Moon Jae-in May 2017.jpg

Penyandang
Tempoh jawatan 
10 Mei 2017
Perdana Menteri Yoo Il-ho (pemangku)
Lee Nak-yeon
Didahului oleh Hwang Kyo-ahn (pemangku)
Park Geun-hye

Tempoh jawatan
9 Februari 2015 – 27 Januari 2016
Didahului oleh Ahn Cheol-soo
Kim Han-gil
Diganti oleh Kim Chong-in

Tempoh jawatan
30 Mei 2012 – 29 Mei 2016
Didahului oleh Chang Je-won
Diganti oleh Chang Je-won

Lahir (1953-01-24) 24 Januari 1953 (umur 64)
Geoje, Korea Selatan
Parti politik Parti Demokrat
Pasangan Kim Jung-sook
Anak 2
Alma mater Universiti Kyung Hee
Agama Roman Katolik
Tandatangan
Khidmat ketenteraan
Menyertai  Korea Selatan
Khidmat/cawangan Tentera Darat Republik Korea
Tempoh berkhidmat 1975–1977
Pangkat ROK Army Byeongjang.png Byeongjang (Sarjan)

Moon Jae-in (bahasa Korea: 문재인; Hanja: 文在寅; Sebutan bahasa Korea: [mun.dʑɛ̝.in]; lahir 24 Januari 1953) ialah Presiden Korea Selatan ke-12 dan yang terkini serta bekas peguam hak asasi manusia.

Seorang bekas ketua kakitangan kepada mendiang Presiden Roh Moo-hyun, Moon baru berkhidmat sebagai pemimpin pembangkang Parti Minjoo Korea 2015-2016 dan ahli Dewan Negara ke-19. Sebelum ini, beliau merupakan calon Parti Demokrat Bersatu untuk pilihan raya presiden 2012 selepas memenangi majoriti dalam pemilihan pendahuluan parti, tetapi kalah tipis kepada Park Geun-hye. Beliau telah dipilih menjadi presiden ke-12 dalam pilihan raya 2017 dengan jumlah majoriti yang besar terhadap dua calon utama yang lain.

Kehidupan awal[sunting | sunting sumber]

Dilahirkan di Geoje, Korea Selatan, Moon Jae-in merupakan anak lelaki pertama bapa Moon Yong-hyung dan ibu Kang Han-ok antara lima kanak-kanak. Bapanya adalah seorang pelarian dari Wilayah Selatan Hamgyeong (kini di Korea Utara) yang melarikan diri di bandar asalnya Hamhung semasa Pengunduran Hamhung. Bapanya menetap di Geoje sebagai buruh untuk Kem POW Geoje.

Keluarganya akhirnya menetap di Busan dan Moon pergi untuk memulakan pendidikan di Sekolah Tinggi Kyungnam.[petikan diperlukan] Beliau mendaftarkan diri di Universiti Kyunghee di mana beliau mengambil jurusan undang-undang.[1] Beliau telah ditangkap dan diusir dari universiti apabila beliau menganjurkan protes pelajar terhadap Perlembagaan Yushin.[petikan diperlukan] Kemudian, beliau telah dikerah kepada tentera dan diberikan kepada Angkatan Khas, di mana beliau mengambil bahagian dalam misi ketenteraan semasa insiden pembunuhan kapak.[2]

Selepas dilepaskan, beliau lulus dalam Peperiksaan Bar dan dimasukkan ke Institut Penyelidikan dan Latihan Kehakiman. Beliau lulus kali kedua di dalam kelas tetapi tidak mengakui untuk menjadi hakim atau pendakwa kerajan kerana sejarah beliau aktivisme terhadap pemerintahan diktator sebagai pelajar. Moon memilih untuk menjadi seorang peguam sebaliknya.[3]

Kerjaya awal[sunting | sunting sumber]

Peguam hak asasi manusia[sunting | sunting sumber]

Selepas menjadi seorang peguam, beliau berkerjasama bersama dengan Presiden terpilih Roh Moo-hyun.[4] Mereka kekal sebagai kawan sehingga Roh membunuh diri pada tahun 2009. Bersama-sama dengan Roh, beliau telah mengambil kes-kes yang melibatkan hak asasi manusia dan isu-isu hak-hak sivil. Beliau adalah seorang ahli Minbyun dan Pengerusi Hak Asasi Manusia di Bar Busan.

Hankyoreh[sunting | sunting sumber]

Beliau merupakan ahli pengasas akhbar Korea Selatan progresif, The Hankyoreh, pada tahun 1988.[5][6]

Pentadbiran Roh Moo-hyun[sunting | sunting sumber]

Oleh kerana desakan Roh itu, Moon menjadi pengurus kempen Roh semasa kepresidenan.[7] Selepas kemenangan Roh itu, Moon menjadi ketua kakitangan Roh dan pembantu. Peranan beliau dalam pentadbiran Roh itu termasuk:

  • 2003 ~ Februari 2004 - Setiausaha Presiden bagi Hal Ehwal Awam
  • Mei 2004 ~ Januari 2005 - Setiausaha Presiden bagi Masyarakat Sivil
  • Januari 2005 ~ Mei 2006 - Setiausaha Presiden bagi Hal Ehwal Awam
  • Mac 2007 ~ Februari 2008 - Ketua Setiausaha Presiden

Apabila pendakwa mula menyiasat tuduhan rasuah Roh itu, Moon merupakan peguam kepada Roh. Selepas Roh membunuh diri, Moon bertanggungjawab atas pengebumian dan mengendalikan hal ehwal peribadinya. Pendedahan beliau kepada orang ramai sebagai pembantu terpuji dan boleh dipercayai oleh orang awam dan liberal di Korea mendapati Moon menjadi calon yang menarik terhadap konservatif calon Parti Saenuri, Park Geun-hye.

Kerjaya politik awal (2012-2017)[sunting | sunting sumber]

Memasuki ke dunia politik/Dewan Negara[sunting | sunting sumber]

Walaupun sikap acuh tak acuh yang lebih awal untuk politik, beliau mula melibatkan diri dalam bidang politik. Beliau menerbitkan memoir yang dipanggil Moon Jae-in: The Destiny yang menjadi buku terlaris.[8] Popularitinya telah meningkat mantap menentang lawan yang mungkin dalam pilihanraya presiden, Park Geun-hye. Sebagai contoh, dalam satu tinjauan Februari 2012, Moon berjaya mendapat pariti dengan Park dalam populariti.[9]

Kempen presiden 2012[sunting | sunting sumber]

Pada 16 September 2012, Moon menerima pencalonan presiden bagi Parti Demokrat Bersatu.

Beliau bertanding untuk pilihan raya presiden tahun 2012 sebagai calon Parti Demokrat Bersatu dalam perlumbaan tiga hala terhadap Park Geun-hye, penyandang pemerintah calon parti itu dan anak perempuan kepada mendiang Presiden Park Chung-hee,[10] dan juga perisian maestro bebas Ahn Cheol-soo. Selepas Ahn tersingkir daripada pilihanraya dan menyokong Moon selepas menunjukkan kedua-dua calon dalam kerugian muktamad berada di sana, Moon kalah dalam pilihan raya.

Pemimpin pembangkang[sunting | sunting sumber]

Moon telah dipilih sebagai pemimpin Politik Pakatan Baharu untuk Demokrasi pada 2 Februari 2015. Selepas bekas pemimpin parti dan presiden calon saingan berlepas Ahn Cheol-Soo, Moon diintip beberapa orang politik terkemuka termasuk bekas polis Pyo Chang-won, pengkritik politik Lee Chul-hee dan terutamanya setiausaha bekas Presiden Park, Cho Ung-chun untuk persiapan menghadapi pilihan raya perundangan akan datang Korea Selatan pada 2016.[11]

Pilihan raya presiden 2017[sunting | sunting sumber]

Moon dianggap peneraju untuk memenangi pilihan raya presiden ke-19 Korea Mei 2017, berikutan pemecatan Presiden Park Geun-hye.

Pada 9 Mei 2017, Moon menamatkan kempen dengan memenangi 41% undi untuk memenangi undi dan menjadi Presiden Korea Selatan yang seterusnya.[12]

Kepresidenan[sunting | sunting sumber]

Moon mengangkat sumpah dengan segera ke pejabat selepas undi rasmi telah dikira pada 10 Mei, menggantikan Pemangku Presiden dan Perdana Menteri Hwang Kyo-ahn.

Pandangan politik[sunting | sunting sumber]

Keselamatan negara[sunting | sunting sumber]

Moon keluar dalam memansuhkan undang-undang keselamatan negara Korea, yang telah didakwa oleh golongan liberal Korea untuk menjadi alat penubuhan sejarah sayap kanan Korea Selatan untuk menyekat dan menindas suara sayap kiri dalam politik Korea.[petikan diperlukan] Beliau juga berjanji untuk menghapuskan sayap domestik NIS (Perkhidmatan Perisikan Negara) untuk mengekalkan keberkecualian politik mereka, memindahkan hal ehwal domestik kepada pasukan polis.[petikan diperlukan]

Dasar luar[sunting | sunting sumber]

Moon menyukai penyatuan semula secara aman antara kedua-dua negara Korea. Beliau dikritik secara meluas dan dipuji kerana komen beliau menyatakan bahawa lawatan pertama beliau jika dipilih sebagai presiden ialah Korea Utara, lawatan yang tidak akan menjadi tidak seperti lawatan Roh Moo-hyun ke negara itu pada tahun 2007.[6]

Kempen presiden 2017 beliau telah menyokong pembukaan semula Taman Perindustrian Kaesong.

Dasar ekonomi[sunting | sunting sumber]

Janji kempen Moon pada tahun 2017 termasuk niat untuk meletakkan rangsangan fiskal 10 trilion won ($8.9 bilion) untuk menyokong pewujudan pekerjaan, start-up, dan kepada syarikat-syarikat bersaiz sederhana. Gol beliau adalah untuk mewujudkan 810,000 pekerjaan sektor awam melalui menaikkan cukai ke atas orang kaya.[13]

Dasar Moon terhadap rasuah korporat, khususnya dalam hal konglomerat Korea di chaebol adalah untuk memberi "pemegang saham minoriti lebih kuasa dalam memilih ahli lembaga pengarah" syarikat-syarikat.[13]

Ketelusan[sunting | sunting sumber]

Moon juga menjanjikan ketelusan dalam kepimpinan beliau, memindahkan kediaman presiden dari istana dan mengasingkan Rumah Biru kepada kompleks kerajaan sedia ada di pusat bandar Seoul.[14]

Nilai sosial[sunting | sunting sumber]

Dalam perdebatan presiden yang disiarkan di televisyen, Moon berkata beliau menentang homoseksual, sebagai tindak balas kepada kenyataan calon konservatif Hong Jun-pyo bahawa tentera gay adalah satu punca kelemahan dalam tentera Korea. Kata Moon, walaupun ia boleh ditafsirkan sebagai bertentangan dengan perbuatan homoseksual di kalangan tentera khususnya, mendorong kritikan serta-merta semasa perbahasan dari Sim Sang-jung, calon presiden tunggal untuk menyokong hak LGBT dan ahli Parti Keadilan berhaluan kiri.[15] Kata-kata itu juga mendorong kemarahan aktivis hak gay, menimbangkan representasi Moon sebagai calon liberal terkemuka dan bekas peguam hak asasi manusia. Beberapa penyokong Moon menolak komen sebagai satu keperluan untuk menang, seperti Korea Selatan cenderung ke sisi konservatif dalam isu-isu sosial.[16] Moon kemudian menjelaskan komen beliau mencadangkan beliau masih percaya tidak ada diskriminasi berdasarkan orientasi seksual seseorang.[17]

Kehidupan peribadi[sunting | sunting sumber]

Moon berkahwin dengan Kim Jung-sook, vokalis dari universiti yang sama dengan beliau. Dua kanak-kanak (seorang anak perempuan dan anak lelaki) telah dilahirkan hasil perkahwinan mereka.[18] Beliau adalah pemimpin Roman Katolik kedua selepas mendiang bekas Presiden Kim Dae-jung. Nama baptis Moon adalah "Timothy". Beliau juga dikenali sebagai "Dark king" (冥王, Myeong-wang atau Myung-wang) kerana beliau menyerupai "Silvers Rayleigh," watak dari manga Jepun, "One Piece".[19]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "문재인 : 네이버 통합검색". search.naver.com. Dicapai pada 2017-04-28. 
  2. ^ "Moon Jae-in: The Negotiator". 2017-05-04. Dicapai pada 2017-05-10. 
  3. ^ "대선주자 인물탐구 민주통합당 문재인". 경남신문. 2012-08-13. 
  4. ^ http://www.tvreport.co.kr/?c=news&m=newsview&idx=188020"Tv report"
  5. ^ Naver Profile on Moon Jae-in
  6. ^ a b "South Korea's likely next president warns the U.S. not to meddle in its democracy". Washington Post. Dicapai pada 2017-05-02. 
  7. ^ UnMyeong (destiny). Seoul: Moon Jae In. 2011. pp. 196~205. ISBN 978-89-7777-188-8. 
  8. ^ Evan Ramstad Wall Street Journal, Moon Jae-in Steps Back Into the Spotlight, July 21, 2011
  9. ^ Presidential poll: Moon Jae-in neck-and-neck with Park Geun-hye Andy Jackson Feb 18, 2012
  10. ^ Associated Press (19 December 2012). "Dictator's daughter elected South Korea's first female president". National Post. Dicapai pada 19 December 2012. 
  11. ^ [1]
  12. ^ Sang-hun, Choe (2017-05-09). "South Korea Elects Moon Jae-in, Who Backs Talks With North, as President". The New York Times. ISSN 0362-4331. Dicapai pada 2017-05-09. 
  13. ^ a b Mullany, Gerry (2017-05-08). "South Korea's Presidential Election: A Look at the Pivotal Issues". The New York Times. ISSN 0362-4331. Dicapai pada 2017-05-08. 
  14. ^ "문재인 "검찰·국정원·청와대 대개혁해야"". KBS. Naver. Dicapai pada 30 March 2017. 
  15. ^ "[JTBC 대선토론] 문재인 "동성애 합법화 반대"…심상정 "유감스럽다"". Naver. Hankyung. Dicapai pada 7 May 2017. 
  16. ^ News, ABC. "S.Korea presidential hopeful criticized for anti-gay comment". ABC News. Dicapai pada 2017-04-27. 
  17. ^ "What Moon Jae-in's victory means for South Korea". South China Morning Post. South China Morning Post. Dicapai pada 9 May 2017. 
  18. ^ "South Koreans vote for a new president". Mail Online. Dicapai pada 2017-05-09. 
  19. ^ "문재인 "내가 대세 맞더라…통합 대통령될 것" 강한 자신감". 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Jawatan parti politik
Didahului oleh
Ahn Cheol-soo
Kim Han-gil
Ketua Parti Demokrat
2015–2016
Diikuti oleh:
Kim Chong-in
Jawatan politik
Didahului oleh
Hwang Kyo-ahn
Pemangku
Presiden Korea Selatan
2017–kini
Pemegang jawatan kini