Sistem Transit Aliran Ringan Manila

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Sistem Transit Aliran Ringan Manila
سيستم ترنسيت اليرن ريڠن مانيلا
MRT-2 J. Ruiz Station.jpg
Kereta api tiba di stesen J. Ruiz
Umum
Nama asal
  • Sistema ng Magaang Riles Panlulan ng Maynila (Tagalog)
  • Manila Light Rail Transit System (Inggeris)
Pemilik Pihak Berkuasa Transit Aliran Ringan
Kawasan perkhidmatan Metropolitan Manila
Lokasi  Filipina
Jenis transit Transit laju
Jumlah laluan/aliran 2
Jumlah stesen 31
Bil. penumpang harian 700,000 (2015)[1]
Operasi
Mula beroperasi
  • Disember 1, 1984 (1984-12-01) (LRT–1)
  • April 5, 2003 (2003-04-05) (LRT–2)
Pengendali
  • Laluan 1 (LRT–1):
    Perbadanan Rel Ringan Manila
  • Laluan 2 (LRT-2):
    Pihak Berkuasa Transit Aliran Ringan
Teknikal
Panjang sistem 33.4 kilometre (20.8 mi)
Tolok landasan 1,435 mm (4 kaki 8½ in) tolok piawai
Pengelektrikan Talian atas
Kelajuan purata 40 km/h (25 mph)
Kelajuan tertinggi 80 km/h (50 mph)
sunting
Lihat pendokumenan templat ini

Sistem Transit Aliran Ringan atau lebih dikenali sebagai LRT sahaja adalah satu sistem kereta api bandar yang memberi khidmat di kawasan Metropolitan Manila di Republik Filipina. Walaupun sistem ini dirujuk sebagai sistem kereta api ringan kerana asalnya menggunakan kenderaan rel ringan, ciri–cirinya lebih serupa dengan sistem transit laju (metro) seperti membawa lebih ramai penumpang, hak lalu–lalang yang eksklusif dan kemudiannya menggunakan stok kereta api metro sepenuhnya. Sistem LRT ini dikendalikan oleh Pihak Berkuasa Transit Aliran Ringan (LRTA), satu perbadanan milik pemerintah dibawah bidang kuasa Jabatan Pengangkutan. Bersama–sama dengan Sistem Transit Rel Metro (MRT–3, juga dikenali sebagai Laluan Kuning yang baru) dan laluan komuter Kereta Api Kebangsaan Filipina (PNR), sistem tersebut membentuk prasarana kereta api di Manila.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "Lrta sees 4% decline in ridership". Manila: The Manila Times. 11 Januari 2015. Dicapai 9 Julai 2017 – melalui manilatimes.net. 

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]