Bahasa Kerinci

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Bahasa Kerinci
Baso Kincai
بهاس كرينچي
Asli diIndonesia
Malaysia
WilayahDi sekitar wilayah Sungai Penuh, Kabupaten Kerinci, Sumatera Utara, Sumatera Barat, Riau, Wilayah Kepulauan Riau, Bengkulu, Sumatera Selatan, Kepulauan Bangka Belitung, Lampung, Banten, Jakarta, Jawa Barat, dan Kuala Lumpur
Penutur asli285.000
260.000 di Indonesia (2000)  (tiada tarikh)
Keluarga bahasa
Sistem penulisanRencong (Incung)
Abjad Rumi
Tulisan Jawi
Kod bahasa
ISO 639-1-
ISO 639-2-
ISO 639-3kvr

Bahasa Kerinci (Bahasa Melayu: Bahasa Kerinci; Jawi: بهاس كرينچي) ialah salah satu bahasa dalam kelompok Malayan yang dituturkan di Provinsi Jambi, Sumatera terutamanya di Kabupaten Kerinci, Kota Sungai Penuh, Malaysia dan daerah lainnya.[1] Bahasa ini mempunyai kepelbagaian dialek yang sangat rencam, terdiri daripada Ulu, Mamaq, Akit, Talang dan Sakei.

Melayu Lempur dan Melayu Rantau Panjang adalah dua variasi terbaharu yang dijumpai, mencapah berbanding dialek-dialek Melayu yang lain dan berkongsi ciri-ciri serupa dengan bahasa Kerinci dan bahasa Melayu Jambi.

Van Reijn (1974) mendapati bahasa Kerinci berkongsi banyak persamaan bunyi (fonologi) dengan bahasa-bahasa Austroasia, sebagai contoh susunan kata sesquisilabik (suku kata sedua) dan senarai vokal.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

(Inggeris) Bahasa Kerinci di Ethnologue