Perang Dunia II di Yugoslavia

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke navigasi Pergi ke carian
Perang Dunia II di Yugoslavia
Sebahagian daripada Perang Dunia II Kancah Eropah
National Liberation War collage.jpg
Arah jam dari kiri atas: Ante Pavelić melawat Adolf Hitler di Berghof; Stjepan Filipović digantung oleh tentera penjajah; Draža Mihailović bermesyuarat bersama tenteranya; sekumpulan Chetnik bersama askar Jerman di sebuah kampung di Serbia; Josip Broz Tito bersama anggota misi British
Tarikh6 April 1941 – 25 Mei 1945
(4 tahun, 1 bulan, 1 minggu dan 2 hari)
Lokasi
Keputusan

Kemenangan Partisan Yugoslavia-Pihak Bersekutu

Pihak yang terlibat
April 1941:
 Jerman Nazi
Flag of Italy (1861-1946) crowned.svg Itali
Flag of Hungary (1915-1918, 1919-1946).svg Hungary
April 1941:
 Yugoslavia
 
1941 – September 1943: 1941–43:
Chetnikb
Sokongan:
Kingdom of Yugoslavia Ker. buangan Yugoslav
 United Kingdom
1941–43:
September 1943–1945:

1943–45:
DF Yugoslavia

 Kesatuan Soviet
Bulgaria (1944–45)
 United Kingdom
LANÇ (1944–45)
 Amerika Syarikat (terhad)
Sokongan:
Kingdom of Yugoslavia Ker. buangan Yugoslav
(1944–45)
Komandan dan pemimpin
Jerman Nazi Maximilian von Weichs
Jerman Nazi Alexander Löhr #
Jerman Nazi Paul Bader
Jerman Nazi Hans Felber
Flag of Italy (1861-1946) crowned.svg Vittorio Ambrosio
Flag of Italy (1861-1946) crowned.svg Mario Roatta
Flag of Italy (1861-1946) crowned.svg Alessandro P. Biroli
Flag of Croatia (1941–1945).svg Ante Pavelić
Flag of Croatia (1941–1945).svg Slavko Kvaternik
Flag of Croatia (1941–1945).svg Jure Francetić 
Flag of Croatia (1941–1945).svg Rafael Boban
Flag of Croatia (1941–1945).svg Vjekoslav Luburić
Kerajaan Bulgaria Vasil Boydev
Kerajaan Bulgaria Asen Nikolov
Milan Nedić
Kosta Mušicki
Sekula Drljević
Kosta Pećanac(Dihukum mati)
Leon Rupnik
Albania Xhafer Deva
Albania Xhem Hasa 
Kingdom of Yugoslavia Dušan Simović
Kingdom of Yugoslavia Danilo Kalafatović
Draža Mihailović
I. Trifunović-Birčanin
Dobroslav Jevđević
Pavle Đurišić(Dihukum mati)
Momčilo Đujić
Zaharije Ostojić(Dihukum mati)
Petar Baćović(Dihukum mati)
Vojislav Lukačević
Dragutin Keserović
Jezdimir Dangić
Nikola Kalabić
Dragoslav Račić
Velimir Piletić
Karl Novak
Josip Broz Tito
Ivan Ribar
Arso Jovanović
Andrija Hebrang
Svetozar Vukmanović
Kosta Nađ
Peko Dapčević
Koča Popović
Petar Drapšin
Mihajlo Apostolski
Ivan Gošnjak
Aleksandar Ranković
Milovan Đilas
Sava Kovačević 
Boris Kidrič
Franc Rozman 
Kesatuan Soviet Fyodor Tolbukhin
Vladimir Stoychev
United Kingdom Fitzroy Maclean
Enver Hoxha
Kekuatan
Jerman Nazi 300,000 (1944)[1]
Flag of Italy (1861-1946) crowned.svg 321,000 (1943)[2]
Flag of Croatia (1941–1945).svg 170,000 (1943)[3]
130,000 (1945)[4]
Kerajaan Bulgaria 70,000 (1943)[5][6]
40,000 (1943)[7]
12,000 (1944)[8]
Kingdom of Yugoslavia 700,000 (1941)
(400,000 tidak bersedia)[9]
93,000 (1943)[10][11]
100,000 (1943)[12]
800,000 (1945)[13]
Kesatuan Soviet 580,000 (1944)
Kerugian dan korban
Jerman Nazi Jerman:[14]c
19,235-103,693 terbunuh
14,805 hilang;
[15]Flag of Italy (1861-1946) crowned.svg Itali:d
9,065 terbunuh
15,160 cedera
6,306 hilang;
Flag of Croatia (1941–1945).svg Negara Merdeka Croatia:[16]
99,000 terbunuh
Partisan:[17]
245,549 terbunuh
399,880 cedera
31,200 mati akibat cedera
28,925 hilang
Orang awam terkorban: ≈514,000[18]–581,000[19]
Angka korban Yugoslavia: ≈850,000[20]–1,200,000

a  Rejim boneka Paksi ditubuhkan di wilayah taklukan Yugoslavia 
b  Pada awalnya sebuah gerakan penentang. Terlibat dalam persubahatan dengan tentera Paksi dari pertengahan tahun 1942 ke atas, hilang sokongan rasmi dari pihak Sekutu pada 1943.[21][22][23] Nama penuh: awalnya "Detasmen Chetnik Tentera Darat Yugoslavia", kemudian "Tentera Darat Yugoslavia di Tanah Air". 
c  Mangsa korban di rantau Balkan, termasuk Greece, dari April 1941 hingga Januari 1945 

d  Termasuk mangsa korban dalam Pencerobohan April ke atas Yugoslavia 

Perang Dunia II di Yugoslavia (Bahasa Serbia-Croatia: [Drugi svjetski rat u Jugoslaviji] error: {{lang}}: teks mempunyai penanda italik (bantuan) / Други светски рат у Југославији; Bahasa Slovene: Druga svetovna vojna v Jugoslaviji; Bahasa Macedonia: Втора светска војна во Југославија) merujuk kepada operasi ketenteraan Perang Dunia II yang berlaku di wilayah Kerajaan Yugoslavia. Konflik di Yugoslavia bermula pada 6 April 1941, apabila Kerajaan Yugoslavia ditakluk dengan cepat oleh tentera Paksi dan dibahagikan antara Jerman, Itali, Hungary, Bulgaria dan rejim klien mereka. Sejurus selepas Jerman menyerang KRSS pada 22 Jun 1941,[24] pihak komunis-pimpinan Partisan Yugoslavia, atas arahan Moscow,[24] melancarkan satu perang pembebasan gerila terhadap tentera Paksi dan rejim boneka mereka, termasuk sekutu Paksi Negara Merdeka Croatia (NDH) dan Kerajaan Salvation Nasional di Serbia taklukan Jerman. Ia dipanggil Perang Pembebasan Nasional dan Revolusi Sosialis (Bahasa Serbia-Croatia: [Narodnooslobodilački rat i socijalistička revolucija] error: {{lang}}: teks mempunyai penanda italik (bantuan) / Народноослободилачки рат и социјалистичка револуција; Bahasa Slovene: Ljudsko osvobodilna vojna in socialistična revolucija; Bahasa Macedonia: Народноослободителната војна и Социјалистичка револуција) dalam pensejarahan pasca perang Yugoslavia. Serentak dengan itu, perang saudara pelbagai pihak telah berlaku antara Partisan komunis Yugoslav, royalis Chetnik Serbia, Ustaše Croatia sekutu Paksi dan Pengawal Tanahair, Kor Sukarela Serbia dan Pengawal Negara, Pengawal Tanahair Slovene serta sekutu Nazi pasukan Kor Perlindungan Rusia.[25]

Kedua-dua Partisan Yugoslav dan gerakan Chetnik pada awalnya menentang pemerintahan Paksi. Bagaimanapun, selepas tahun 1941, Chetnik secara meluas dan sistematik bersubahat dengan tentera penjajah Itali sehingga penyerahan kalah Itali, dan juga dengan Jerman serta pasukan Ustaše.[25][26] Pihak Paksi melancarkan beberapa siri ofensif yang bertujuan untuk memusnahkan Partisan, yang hampir melakukannya dalam Pertempuran Neretva dan Sutjeska pada musim bunga dan musim panas 1943.

Walaupun terdapat kegagalan, puak Partisan kekal menjadi sebuah pasukan tempur yang dipercayai, dengan organisasi mereka mendapat pengiktirafan dari Sekutu Barat di Persidangan Tehran dan meletakkan asas untuk negara pasca perang Yugoslavia. Dengan sokongan logistik dan kuasa udara dari Sekutu Barat, dan Tentera Darat Soviet dalam penyerangan Belgrade, pihak Partisan akhirnya menguasai seluruh negara dan wilayah sempadan Trieste dan Carinthia.

Kos perang manusia adalah sangat besar. Jumlah mangsa perang masih dalam pertikaian, tetapi keseluruhannya dipercayai hampir 1 juta orang. Mangsa bukan tempur termasuklah sebahagian besar penduduk Yahudi negara itu, ramai daripadanya mati dalam kem tahanan dan kem penghapusan (contohnya Kem tahanan Jasenovac, Stara Gradiška, Banjica, Sajmište, dll) yang dikendalikan oleh rejim klien atau tentera penjajah sendiri.

Rejim Ustaše (kebanyakannya bangsa Croat, tetapi juga orang Islam dan lain-lain) melakukan pembasmian kaum terhadap bangsa Serb, orang Yahudi, orang Roma dan bangsa Croat yang anti-fasis. Pihak Chetnik (kebanyakannya bangsa Serbia, tetapi juga bangsa Montenegro dan lain-lain) menjalankan pembasmian kaum[27][28] terhadap orang Islam, Croat dan orang Serbia yang Pro-Partisan, dan pasukan penjajah Itali membuat keganasan dan pembersihan etnik (Italianizasi) terhadap orang Slovene dan orang Croat. Pihak Wehrmacht melakukan pembunuhan besar-besaran terhadap orang awam sebagai pembalasan terhadap aktiviti penentangan (contohnya Pembunuhan beramai-ramai Kragujevac dan Pembunuhan beramai-ramai Kraljevo). Divisyen SS "Prinz Eugen" membunuh sejumlah besar orang awam dan tawanan perang.[29] Tentera penjajah Hungary membunuh orang awam (kebanyakannya bangsa Serb dan Yahudi) semasa serangan besar di selatan Bačka, dengan alasan menghapuskan aktiviti-aktiviti penentang.

Kesudahannya, semasa dan selepas peringkat terakhir peperangan, pihak berkuasa Yugoslav dan tentera Partisan membuat pembalasan, termasuk pengusiran orang Jerman dan penduduk Itali, perarakan paksa dan menghukum mati puluhan ribu orang awam dan askar yang ditangkap (kebanyakannya orang Croat yang berkaitan dengan NDH, tetapi juga orang Slovene dan lain-lain) melarikan diri dari tugas (iaitu Penghantaran pulang Bleiburg), kekejaman terhadap penduduk Itali di Istria (iaitu Pembunuhan beramai-ramai foibe) dan penyingkiran orang Serbia, Hungary dan Jerman yang terkait dengan tentera fasis.

Nota[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Mitrovski, Glišić & Ristovski 1971, m/s. 211.
  2. ^ Tomasevich 2001, m/s. 255.
  3. ^ Jelić Butić 1977, m/s. 270.
  4. ^ Colić 1977, m/s. 61–79.
  5. ^ Mitrovski, Glišić & Ristovski 1971, m/s. 49.
  6. ^ Tomasevich 2001, m/s. 167.
  7. ^ Tomasevich 2001, m/s. 183.
  8. ^ Tomasevich 2001, m/s. 771.
  9. ^ Tomasevich 1975, m/s. 64.
  10. ^ Microcopy No. T314, roll 566, frames 778 – 785
  11. ^ Borković, m/s. 9.
  12. ^ Zbornik dokumenata Vojnoistorijskog instituta: tom XII – Dokumenti jedinica, komandi i ustanova nemačkog Rajha – knjiga 3, p.619
  13. ^ Perica 2004, m/s. 96.
  14. ^ Sorge, Martin K. (1986). The Other Price of Hitler's War: German Military and Civilian Losses Resulting from World War II. Greenwood Publishing Group. m/s. 62–63. ISBN 978-0-313-25293-8.
  15. ^ Overmans, Rüdiger (2000). Deutsche militärische Verluste im Zweiten Weltkrieg. P:336
  16. ^ Geiger 2011, m/s. 743–744.
  17. ^ Geiger 2011, m/s. 701.
  18. ^ A'Barrow 2016.
  19. ^ Žerjavić 1993.
  20. ^ Mestrovic 2013, m/s. 129.
  21. ^ Tomasevich 2001, m/s. 226.
  22. ^ Ramet 2006, m/s. 147.
  23. ^ Tomasevich 2001, m/s. 308.
  24. ^ a b Ramet 2006, m/s. 142.
  25. ^ a b Ramet 2006, m/s. 145–155.
  26. ^ Tomasevich 1975, m/s. 246.
  27. ^ Samuel Totten; William S. Parsons (1997). Century of genocide: critical essays and eyewitness accounts. Routledge. m/s. 430. ISBN 978-0-203-89043-1. Dicapai pada 11 January 2011.
  28. ^ Redžić, Enver (2005). Bosnia and Herzegovina in the Second World War. New York: Tylor and Francis. m/s. 84. ISBN 978-0714656250.
  29. ^ Tomasevich 2001, m/s. [halaman diperlukan].

Bibliografi[sunting | sunting sumber]

Templat:Nazi Germany occupations