Orang Melayu Indonesia

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Melayu Indonesia
ملايو ايندونيسيا
Baju Adat Melayu Pontianak.jpg
Jumlah populasi
8,753,791 (2010)[1][a]
Kawasan ramai penduduk
 Indonesia:
Sumatra Selatan2,139,000
Riau1,880,240
Kalimantan Barat1,259,890[3]
Bangka-Belitung936,000
Jambi914,660
Kepulauan Riau600,108
Sumatra Utara582,100
Lampung269,240
Jakarta165,039
Bengkulu125,120
Kalimantan Tengah87,222
Bahasa
Melayu, Indonesia
Agama
Islam Sunah Waljamaah (kebanyakannya), juga Islam tidak mengikut mazhab, Islam Muwahhid
Kumpulan etnik yang berkaitan
Orang Melayu Malaysia, Orang Brunei, Orang Melayu di Singapura, Melayu Thai, Melayu Cocos, Minangkabau, Aceh, Banjar

Orang Melayu Indonesia (Tulisan Jawi: ملايو ايندونيسيا) ialah suku Melayu yang tinggal di sepanjang Indonesia, sebagai salah satu suku asli negara Indonesia. Indonesia mempunyai penduduk Melayu kedua besar selepas Malaysia. Menurut sejarah, Bahasa Indonesia, iaitu bahasa kebangsaan Indonesia, berasal daripada Bahasa Melayu yang ditutur di Riau, sebuah provinsi di Sumatera. Ada beberapa bilangan kerajaan Melayu di Indonesia yang meliputi pulau Sumatera dan Kalimantan, yang mana sesetengahnya yang terkenal ialah Srivijaya, Kerajaan Melayu, Kerajaan Pagaruyung, Kesultanan Deli, Kesultanan Johor-Riau dan Kesultanan Sambas.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Sumatera[sunting | sunting sumber]

Terdapat banyak kerajaan Melayu yang terdapat di pulau Sumatera: iaitu Kerajaan Melayu, Kerajaan Adat Kepaksian Pernong Sekala Brak, Sriwijaya, Kerajaan Pagaruyung, Kerajaan Deli, Kerajaan Siak Sri Indrapura dan Kerajaan Riau-Lingga.

Kalimantan[sunting | sunting sumber]

Dalam Pontianak incidents semasa pendudukan Jepun di Hindia Timur Belanda, tentera Jepun membunuh kebanyakan golongan elit Melayu dan memancung kepala semua sultan Melayu di Kalimantan.

Semasa kejatuhan Suharto, ada kebangkitan dalam kebangsaan dan pengenalan Melayu di Kalimantan dan orang Melayu dan Dayak di Sambas membunuh Madura beramai-ramai semasa rusuhan Sambas.

Perihalan kaum Melayu di Indonesia[sunting | sunting sumber]

Golongan Melayu Muslim di Indonesia mengikut banci tahun 2000 terdiri daripada:

Suku Melayu Sumatera[sunting | sunting sumber]

Suku Melayu Kalimantan[sunting | sunting sumber]

  • Melayu Pontianak (muslim)
  • Melayu Sambas (muslim)
  • Melayu Bengkayang (muslim)
  • Melayu Kapuas Hulu (muslim)
  • Melayu Kayong Utara (muslim)
  • Melayu Ketapang (muslim)
  • Melayu Kubu Raya (muslim)
  • Melayu Landak (muslim)
  • Melayu Melawi (muslim)
  • Melayu Mempawah (muslim)
  • Melayu Sanggau (muslim)
  • Melayu Sekadau (muslim)
  • Melayu Sintang (muslim)
  • Melayu Singkawang (muslim)
  • Melayu Kotawaringin (muslim)
  • Saq Senganan (tergolong daripada suku Dayak Iban yang sudah masuk Islam)
  • Suku Maanyan (non muslim)
  • Suku Baraki
  • Suku Bakumpai
  • Suku Kedayan (muslim) dan Melayu Brunei (muslim)
  • Suku Banjar (muslim) dan Suku Bukit (non muslim)
  • Suku Kutai (muslim) dan Haloq (tergolong daripada suku Dayak Tonyoy-Benuaq yang sudah masuk Islam)
  • Suku Berau (muslim)
  • Suku Bulungan (muslim)
  • Suku Paser (muslim)
  • Suku Tidung (muslim)
  • Suku Suluk (muslim)

Suku Melayu Sulawesi[sunting | sunting sumber]

Golongan Serumpun di Jawa:[sunting | sunting sumber]

Orang Melayu Indonesia yang terkenal[sunting | sunting sumber]

Sastera[sunting | sunting sumber]

Kerabat diraja[sunting | sunting sumber]

Putera Melayu dari Rumah Diraja Deli, Langkat dan Serdang Sumatera Timur (sekarang Sumatera Utara)

Politik[sunting | sunting sumber]

Hiburan[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Nota[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Angka ini berdasarkan pengelasan etnik yang dikemukakan dalam Ananta et al. 2015, yang memasukkan angka bagi setiap kelompok dengan "Melayu" pada nama mereka serta orang-orang Jambi, Bengkulu, Serawai, Semendo, tetapi mengecualikan angka bagi orang-orang Palembang, Bangka, dan Belitung.[2]

Petikan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Ananta dll. 2015, m/s. 119.
  2. ^ Ananta dll. 2015, m/s. 35–36, 42–43.
  3. ^ "Propinsi Kalimantan Barat - Dayakologi". Diarkibkan daripada yang asal pada 2012-09-05. Dicapai pada 2012-09-07.
  4. ^ Tedjasukmana, Jason (25 Jun 2010). "Sex Video Scandal and Indonesia's Porn Obsession". TIME magazine. Dicapai pada 25 Jun 2010. Cite has empty unknown parameter: |dead-url= (bantuan)

Bibliografi[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]


Jika anda melihat rencana yang menggunakan templat {{tunas}} ini, gantikanlah ia dengan templat tunas yang lebih spesifik.