Jelebu

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Flag of Negeri Sembilan.svg

Daerah
Negeri Sembilan Darul Khusus
Jelebu
Pejabat daerah Kuala Klawang
Pegawai daerah Zulkifli Baharan
Kawasan
 - Jumlah  km²
Populasi
 - Anggaran 2010 44, 703
 - Kepadatan /km²

Daerah Jelebu mempunyai keluasan 136,751.49 hektar iaitu 20.4% daripada keluasan keseluruhan Negeri Sembilan. Jelebu juga merupakan daerah kedua terbesar di Negeri Sembilan selepas daerah Jempol. Keadaan muka bumi di Jelebu kebanyakannya berbukit bukau terutama dikawasan sebelah utara yang merupakan unjuran penghujung Banjaran Titiwangsa. Kebanyakan kawasan-kawasan di Jelebu masih dilitupi oleh kawasan hutan dengan keluasan 84,556.25 hektar iaitu 61.83% daripada keluasan keseluruhan Jelebu. Jumlah penduduk ialah 40,000 orang. Sumber ekonomi utama ialah pertanian dengan keluasan 30,743.103 iaitu 22.481 hektar.

Pekan Kuala Klawang merupakan pusat pentadbiran bagi Daerah Jelebu yang menempatkan pejabat-pejabat penting seperti Ibu Pejabat Polis Daerah Jelebu, Majlis Daerah Jelebu, Muzium Budaya Jelebu dan Perpustakaan daerah. Pekan-pekan utama yang turut menjadi nadi penting Daerah Jelebu adalah Titi, Simpang Durian, Simpang Pertang, Pertang dan Sungai Lui.

Jelebu turut dikenali sebagai Luak Jelebu yang dikepalai oleh Datuk Undang Jelebu.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Menurut cerita orang-orang tua yang diceritakan secara lisan dari satu generasi ke satu generasi, kisah mengenai seorang Tok Batin yang telah membuka sebuah ladang labu dan tanaman labunya cukup subur sehingga akar labunya menjalar ke Ulu Klawang. Kerana kesuburan labu Tok Batin itu, maka ramai orang datang ke ladang labu Tok Batin tersebut.Mereka menamakan tempat itu sebagai ‘Jalar Labu' sehingga lama-kelamaan bertukar menjadi Jelebu.

Sejarah pembukaan Jelebu selalu dikaitkan dengan kedatangan orang Minangkabau. Pada asalnya Jelebu didiami oleh kaum orang asli keturunan Temuan dari suku Biduanda. Kisah bermula apabila Batin Terjali anak kepada Maharaja Alif yang memerintah kerajaan Pagar Ruyung, Minangkabau, pergi mengembara untuk mencari pengalaman dan meluaskan lagi pemerintahan ayah baginda. Setelah jauh mengembara Batin Terjali dan pengikut-pengikutnya sampai di Bukit Kundik di Jelebu. Kedatangan mereka disambut baik oleh orang-orang asli di kawasan tersebut.

Semasa di Jelebu, isteri Batin Terjali iaitu Puteri Embong Sari melahirkan seorang anak lelaki dan diberi nama Datok Niko Menteri Mangku Alam Raja Sehari. Sebelum meninggalkan Jelebu untuk meneruskan pengembarannya, Batin Terjali telah mewariskan putera baginda kepada ketua suku orang asli supaya menjaga puteranya dan apabila besar kelak hendaklah dijadikan penghulu Jelebu. Ketua orang asli itu bersetuju dan berjanji akan patuh dengan apa yang telah diperintahkan.

Ketua orang asli telah menepati janjinya dan Datok Niko Menteri Shah Maku Alam Raja Sehari dilantik menjadi penghulu Jelebu. Maka wujudlah pemerintahan putera Batin Terjali dan hubungan antara orang Minangkabau dan orang asli pun terjalin dan sejak itulah orang Minangkabau mula berhijrah ke Jelebu. Dalam senarai daftar nama penghulu di Jelebu, orang pertama dicatat namanya sebagai penghulu Jelebu ialah Datok Gombak, kemudian Datok Metunggang dan diikuti oleh Datok Moyang Salleh.

Jelebu juga terkenal sebagai kawasan lindungan hujan kerana letaknya di dataran tinggi dan jarang menerima hujan berbanding kawasan lain di Negeri Sembilan. Kerana itu tanahnya subur dan terkenal dengan pengeluaran buah-buah tempatan dan penanaman tumbuhan di Jelebu adalah sangat subur.[1]

Pentadbiran[sunting | sunting sumber]

Peta Jelebu di Negeri Sembilan

Pekan[sunting | sunting sumber]

  1. Pertang
  2. Simpang Pertang
  3. Triang Ilir
  4. Simpang Durian
  5. Durian Tipus
  6. Peradong
  7. Ulu Triang
  8. Kuala Klawang
  9. Ulu Kelawang
  10. Titi
  11. Kenaboi
  12. Lenggeng
  13. Pantai

Mukim[sunting | sunting sumber]

  1. Mukim Glami Lemi
  2. Mukim Ulu Klawang
  3. Mukim Ulu Triang
  4. Mukim Kenaboi
  5. Mukim Kuala Klawang
  6. Mukim Peradong
  7. Mukim Pertang
  8. Mukim Triang Ilir
  9. Bandar Kuala Klawang
  10. Pekan Kuala Klawang
  11. Pekan Pertang
  12. Pekan Titi
  13. Pekan Simpang Durian
  14. Pekan Simpang Pertang
  15. Pekan Petaling
  16. Pekan Sungai Muntoh

Kemudahan[sunting | sunting sumber]

Perhentian Bas Kuala Klawang[sunting | sunting sumber]

Perhentian Bas Kuala Klawang telah dinaiktaraf pada tahun 2005 dengan membawa konsep minang yang mana konsep ini jelas terlihat pada rekabentuk bumbungnya. Kemudahan ini dibina bagi memudahkan semua penduduk di daerah Jelebu menunggu bas dengan selesa dan selamat. Ia mempunyai kemudahan seperti tandas awam dan surau, perhentian ini memberi sepenuh keselesaan kepada penduduk sementara menunggu masa ketibaan bas.

Taman Awam Kuala Klawang[sunting | sunting sumber]

Berdekatan dengan taman permainan kanak-kanak serta perpusatakaan awam kawasan ini adalah satu kawasan yang amat popular di Jelebu. Dengan kehijauan dan ketenangan kawasan ini, pengunjung bukan sahaja dapat melihat keindahan malah dapat menenangkan fikiran selepas seharian melakukan tugas.

Stadium Mini[sunting | sunting sumber]

Stadium Mini ini berkonsepkan kesinambungan warisan yang mengekalkan ciri-ciri Minangkabau sebagai imej utama, ia bukan sahaja bakal memberi keselesaan kepada orang ramai malah memberi kebanggaan kepada warga Jelebu di atas pembinaannya.

Pentas Budaya[sunting | sunting sumber]

Pentas Budaya ini berdekatan dengan Muzium Adat. Pentas Budaya digunakan bagi tujuan pembelajaran tarian atau pertunjukan seni budaya. Ia bercirikan Minangkabau, Pentas Budaya ini melambangkan bahawa warisan yang sentiasa terpelihara walaupun arus kemodenan sentiasa berubah.[2]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]