Baka anjing purba

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Empat belas baka anjing purba telah dikenal pasti melalui kelanjutan dalam analisis DNA.[1] baka anjing bela jinak ini menunjukkan perbezaan genetik tersedikit daripada serigala. Baka ini pelbagai secara geografi, termasuk anjing dari Siberia, Jepun, Alaska, China, Tibet, dan Afrika.[perlu rujukan]

Penyelidikan[sunting | sunting sumber]


Serigala





Shar-pei




Anjing Shiba




Anjing chow chow



Anjing Akita







Basenji





Anjing husky Siberia



Anjing Malamute Alaska






Anjing pemburu Afghan



Saluki




semua baka lain






Kladogram baka anjing purba.

DNA daripada anjing daripada 85 (kebanyakannya) baka iktirafan AKC (5 individu per baka dalam kebanyakan kes) diuji oleh Parker dan lain-lain.[1] Kajian ini mempunyai sebilangan kejutan, terutamanya cadangan bahawa tiga baka – anjing pemburu elk Norway, anjing pemburu firaun, dan anjing pemburu Ibiza – tidak setua seperti biasanya ternyata, tetapi buatan semula jenis lama yang lebih baru.[1] Juga, lima pasangan baka berkait rapat: Anjing malamute Alaska dan anjing husky Siberia, anjing collie dan anjing gembala Shetland, anjing greyhound dan anjing whippet, anjing gunung Bern dan anjing gunung Switzerland besar, dan akhirnya anjing bulmastif dan anjing mastif Inggeris.[1]

Walau bagaimanapun, anggapan bahawa sampel kecil daripada baka anjing tunggal boleh mejadi wakil untuk seluruh baka dipertikaikan tidak sah kerana saling pembiakbakaan niat atau tidak sengaja berulang-ulang selama jangka masa panjang dengan anjing tempatan, dengan itu lama-kelamaan menggantikan unsur klad serigala tetapi mengekalkan fenotip asli dengan pemilihan berterusan untuk kegunaan dan pengakuran asli.[2] Juga, kerana ada kira-kira 400 baka anjing yang diketahui (yang daripadanya 167 diiktiraf oleh AKC), kajian lanjut berkemungkinan akan mendedahkan baka "purba" tambahan.

Galeri empat belas baka purba[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 Parker, H.G.; Kim, L.V.; Sutter, N.B.; Carlson, S.; Lorentzen, T.D.; Malek, T.B.; Johnson, G.S.; DeFrance, H.B.; Ostrander, E.A.; Kruglyak, L. (21 Mei 2004). "Genetic structure of the purebred domestic dog". Science 304 (5674): 1160. doi:10.1126/science.1097406. PMID 15155949. http://www.britainhill.com/GeneticStructure.pdf. 
  2. Quignon, Pascale; Herbin L.; Cadieu, E.; Kirkness, E.F.; Hédan, B.; Mosher, D.S.; Galibert, F.; André, C; Ostrander, E.A.; Hitte, C.; (19 Disember 2007). Awadalla, Philip. ed. "Canine Population Structure: Assessment and Impact of Intra-Breed Stratification on SNP-Based Association Studies". PLoS ONE 2 (12): e1324. doi:10.1371/journal.pone.0001324. PMC 2129117. PMID 18091995. //www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2129117/. 

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]