Tungsten trioksida

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Tungsten trioksida
Sampel tungsten trioksida
Kristallstruktur Wolfram(VI)-oxid.png
Nama
Nama IUPAC
Tungsten trioksida
Tungsten trioxide
Nama lain
Tungsten(VI) oksida
Tungstik oksida
Pengenalpasti
1314-35-8 Yes check.svgY
Imej Jmol-3D Imej
PubChem 14811
Nombor RTECS YO7760000
Sifat
WO3
Jisim molar 231.84 g/mol
Rupa bentuk Serbuk kuning
Ketumpatan 7.16 g/cm3
Takat lebur 1,473 °C (2,683 °F; 1,746 K)
Takat didih 1,700 °C (3,090 °F; 1,970 K) Anggaran
Tidak larut
Keterlarutan Sedikit larut dalam HF
−15.8·10−6 cm3/mol
Struktur
Struktur kristal Monoklin, mP32
Geometri
koordinasi
Octahedron (WVI)
Satah trigonal (O2– )
Bahaya
Bahaya-bahaya utama Iritan
MSDS External MSDS
Takat kilat Tidak mudah terbakar
Sebatian berkaitan
Anion lain Tungsten trisulfida
Kation lain Kromium trioksida
Molibdenum trioksida
Oksida tungsten berkaitan Tungsten(III) oksida
Tungsten(IV) oksida
Kecuali jika dinyatakan sebaliknya, data diberikan untuk bahan-bahan dalam keadaan piawainya (pada 25 °C [77 °F], 100 kPa).
 Yes check.svgY pengesahan (apa yang perluYes check.svgY/X mark.svgN?)
Rujukan kotak info

Tungsten trioksida atau tungsten(VI) oksida ialah sebatian kimia tungsten dengan formula kimia WO3. Sebatian ini biasanya merupakan bahan perantaran dalam proses pengekstratan logam tungsten daripada galiannya.[1]

Penghasilan[sunting | sunting sumber]

Tungsten trioksida boleh dihasilkan melalui tindak balas mineral syilit, CaWO4 dengan asid hidroklorik untuk menghasilkan asid tungstik. Asid tungstik akan terurai kepada tungsten trioksida dan air.[1]

Tindak balas[sunting | sunting sumber]

Sebatian ini merupakan agen pengoksidaan kuat, di mana sebatian tersebut bertindak balas dengan logam-logam nadir bumi serta unsur-unsur seperti karbon dan hidrogen lalu bertukar menjadi logam tungsten.

Tambahan pula, tungsten trioksida bertindak balas dengan platinum dan emas untuk mendapatkan tungsten dioksida.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b Patnaik, Pradyot (2003). Handbook of Inorganic Chemical Compounds. McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-049439-8.