Mangan heptoksida

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Mangan heptoksida
Struktur molekul mangan heptoksida
Model mangan heptoksida
Nama
Nama IUPAC
Mangan(VII) oksda
Nama lain
Manganik oksida
Dimangan heptoksida
Pengenalpasti
12057-92-0 Yes check.svgY
Nombor EC 235-025-8
Imej Jmol-3D Imej
PubChem 13879826
Sifat
Mn2O7
Jisim molar 221.87 g/mol
Rupa bentuk Minyak merap pekat (suhu bilik), hijau dengan kewujudan asid sulfurik
Ketumpatan 2.79 g/cm3
Takat lebur 5.9 °C (42.6 °F; 279.0 K)
Takat didih Meletup dalam pemanasan
Terurai menjadi asid permanganik, HMnO4
Struktur
Struktur kristal Monoklin
Geometri
koordinasi
Bitetrahedron
Bahaya
Bahaya-bahaya utama Mudah meletup, pengoksida kuat, amat mengakis
Pengelasan EU Templat:Hazchem OTemplat:Hazchem ETemplat:Hazchem T+Templat:Hazchem C
NFPA 704
Sebatian berkaitan
Sebatian berkenaan Renium(VII) oksida
Kalium permanganat
Teknetium(VII) oksida
Diklorin heptoksida
Kecuali jika dinyatakan sebaliknya, data diberikan untuk bahan-bahan dalam keadaan piawainya (pada 25 °C [77 °F], 100 kPa).
 Yes check.svgY pengesahan (apa yang perluYes check.svgY/X mark.svgN?)
Rujukan kotak info

Mangan heptoksida atau mangan(VII) oksida ialah sebatian kimia mangan dengan formula kimia Mn2O7. Sebatian ini ialah oksida asid bagi asid permanganik, HMnO4.

Selain daripada sebagai bahan pencuci dalam makmal, sebatian ini jarang digunakan disebabkan oleh sifat-sifatnya yang berbahaya.

Penghasilan[sunting | sunting sumber]

Mangan heptoksida dihasilkan melalui tindak balas asid sulfurik pekat dengan kalium permanganat.[1] Tindak balas ini mula-mulanya menghasilkan asid permanganik, tetapi mengalami pendehidratan lalu menghasilkan mangan heptoksida.

Tindak balas[sunting | sunting sumber]

Mangan heptoksida merupakan bahan mudah meletup dan boleh terurai pada suhu yang berdekatan dengan suhu bilik serta meletup pada suhu melebihi 55 °C. Mangan heptoksida terurai lalu menghasilkan mangan dioksida, MnO2 dan gas oksigen, O2.[2] Sedikit gas ozon juga boleh terhasil.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ H. Lux (1963). "Manganese(VII) Oxide". dalam G. Brauer. Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, 2nd Ed. 1. NY,NY: Academic Press. m/s. 1459–1460. 
  2. ^ Holleman, A. F.; Wiberg, E. "Inorganic Chemistry" Academic Press: San Diego, 2001. ISBN 0-12-352651-5.