Angkatan Tentera Republik Islam Iran

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
(Dilencongkan dari Ketenteraan Iran)
Lompat ke: pandu arah, cari


Armed Forces of the Islamic Republic of Iran

Angkatan Tentera Republik Islam Iran
نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
Nīrūhā-ye Mosallah-e Jomhūri-ye Eslāmi-ye Īrān

Seal of the General Staff of the Armed Forces of the Islamic Republic of Iran.svg
Logo Kakitangan Am Angkatan Tentera Republik Islam Iran
Diasaskan 1923
Bentuk kini 1980
Cabang khidmat
Ibu pejabat Teheran
Kepimpinan
Ketua Komander
Presiden
Pemimpin Agung Ayatollah Ali Khamenei
Hassan Rouhani
Menteri Pertahanan dan Logistik Angkatan Tentera Menteri BG Amir Hatami

Ketua Kakitangan Am
Panglima di TRIA
Panglima di KPRI
Panglima di PPU

MG Mohammad Bagheri
MG Abdolrahim Mousavi
MG Mohammad Ali Jafari
BG Hossein Ashtari

Kakitangan aktif 523,000, termasuk 220,000 orang kerahan[1]
Kakitangan simpanan 350,000[1]
Perbelanjaan
Bajet $10.265 bilion (2015)[2]
Peratusan KDNK 2.5% (2015)[3]
Industri
Pembekal domestik Senarai Pembekal Domestik
Pembekal luar Senarai Pembekal Luar
Eksport tahunan
Rencana berkaitan
Sejarah Sejarah ketenteraan Iran

Anglo-Soviet Invasion of Iran
Iran crisis of 1946
Dhofar Rebellion
Seizure of Abu Musa
Consolidation of the Iranian Revolution
Iran–Iraq War
Kurdish Civil War
Herat Uprising
Balochistan conflict
Iran–PJAK conflict
Syrian civil war
Iraqi insurgency (2011–present)

Pangkat Rank insignia of the Iranian military

Angkatan Tentera Republik Islam Iran (Bahasa Parsi: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران), Termasuk Tentera (Artesh), Revolusi Pengawal (Sepāh), dan Pasukan Penguatkuasaan Undang-Undang (Polis).[6]

Iran mempunyai tiga badan ketenteraan utama iaitu tentera darat, tentera laut dan tentera udara. Selain itu terdapat juga sebuah badan ketenteraan khas yang digelar Pasukan Bersenjata Revolusi dan badan ini mempunyai 545,000 pegawai.[7] Kesemua badan ketenteraan ini diletakkan dibawah penguasaan Kementerian Pertahanan dan Logistik Pasukan Bersenjata.[8]

Pasukan bersenjata nasional dianggarkan mempunyai 420,000 pegawai: seramai 350,000 untuk Tentera Darat Iran, 18,000 tentera untuk Tentera Laut Iran dan 52,000 pegawai untuk Tentera Udara Iran.[9] Tentera revolusi pula mempunyai 125,000 tentera yang dibahagikan kepada tiga pasukan iaitu Pasukan Qods, Pasukan Basij dan tentrea revolusi yang mempunyai tiga batalion iaitu Tentera Laut Revolusi Iran, Tentera Udara Revolusi Iran dan Tentera Darat Revolusi Iran.[10]

Tentera Basij Iran adalah sebuah pasukan para-ketenteraan yang disertai oleh sukarelawan dan juga tentera dari pasukan Qods. Ia mempunyai kekuatan seramai 90,000 tentera yang bekerja sepenuh masa, 300,000 askar simpanan dan 11 juta penduduk Iran yang berkemampuan untuk berperang.[11]

Kemampuan ketenteraan Iran selalunya dirahsiakan daripada pengetahuan umum. Dewasa ini, terdapat beberapa pengumuman rasmi daripada kerajaan Iran mengenai pembangunan peluru berpandu dan juga beberapa senjata api seperti peluru berpandu Fajr-3, Hoot, Kowsar, Fateh-110, Shahab-3 dan beberapa kenderan tentera tanda pemandu. Salah satunya didakwa oleh Israel digunakan untuk pengintipan Israel.[12]

Selain itu, beberapa negara barat mendakwa Iran sedang membangunkan senjata nuklear.[13] Namun begitu, dakwaan disangkal oleh Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu kerana ia tidak mempunyai bukti yang kukuh.[14] [15]

Tentera Darat Iran[sunting | sunting sumber]

Tentera Darat Republik Islam Iran adalah tentera nasional Iran. Ia dikenali sebagai Artesh dalam Bahasa Parsi yang bermaksud askar. Pada tahun 2006, pasukan bersenjata ini mempunyai seramai 350,000 askar.[16]

Tentera Laut Iran[sunting | sunting sumber]

Tentera Laut Iran merupakan pasukan bersenjata Iran yang paling kecil. Sebelum 1971, tentera laut Iran dilengkapi dengan peralatan-peralatan daripada Amerika Syarikat dan Inggeris. Selepas Revolusi Iran, Amerika mengenakan sekatan ekonomi ke atas Iran menyebabkan Iran kekurangan kelengkapan perang. Ketika Perang Iran Iraq, banyak armada-armada tentera laut Iran dibom dan dimusnahkan oleh tentera Iraq.

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b IISS 2016, m/s. 328.
  2. ^ https://www.sipri.org/sites/default/files/Milex-constant-USD.pdf
  3. ^ http://www.worldbank.org/en/country/iran/overview
  4. ^ "Iran, Belarus Sign Cooperation Agreements". 
  5. ^ "Ilham Aliyev's shocking statement on Iran". 
  6. ^ No Operation Diarkibkan May 15, 2012, di Wayback Machine.. Presstv.com. Retrieved on 2014-06-09.
  7. ^ IISS Military Balance 2006, Routledge for the IISS, London, 2006, m/s.187
  8. ^ http://www.mod.ir/
  9. ^ IISS Military Balance 2006, Routledge for the IISS, London, 2006, p.187
  10. ^ IISS Military Balance 2006, Routledge for the IISS, London, 2006, m/s.187
  11. ^ http://www.globalsecurity.org/intell/world/iran/basij.htm
  12. ^ http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/3990773.stm
  13. ^ http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/4031603.stm
  14. ^ http://www.guardian.co.uk/iran/story/0,12858,1304406,00.html
  15. ^ http://www.aljazeera.com/me.asp?service_ID=5051
  16. ^ The Military Balance 2006, Routledge for the IISS, London, m/s.187.

Pautan Luar[sunting | sunting sumber]